تنوع اقتصادی، کلید تبدیل البرز به هاب منطقهای
البرز در یک تقاطع استراتژیک قرار گرفته؛ جایی که صنعت، کشاورزی پیشرفته، و دانشبنیان به هم میرسند.
به گزارش اختصاصی خبرنگار گروه اقتصادی شبکه خبری تحلیلی «تیتر۱»، استان البرز به عنوان دروازه غرب پایتخت و پل ارتباطی حیاتی کشور به مناطق غربی، جایگاه ویژهای در ساختار اقتصادی ایران دارد. این استان صرفاً یک حاشیه توسعه برای تهران نیست، بلکه یک واحد اقتصادی مستقل با ظرفیتهای فراوانی است که نیازمند توجه ویژه سیاستگذاران کلان خواهد بود.
البرز در یک تقاطع استراتژیک قرار گرفته؛ جایی که صنعت، کشاورزی پیشرفته، و دانشبنیان به هم میرسند. این همافزایی، استان را به یکی از محرکهای اصلی تولید ناخالص داخلی کشور تبدیل کرده است، نقشی که فراتر از مرزهای منطقهای اثرگذار است.
قدرت صنعتی و تولیدی (غولهای تولید در اشتهارد و نظرآباد) صنعت، ستون فقرات اقتصاد البرز را تشکیل میدهد، این استان میزبان برخی از بزرگترین واحدهای تولیدی کشور است و به دلیل نزدیکی به تهران، مزیت دسترسی به بازارهای مصرف و نیروی کار متخصص را دارا میباشد.
البرز پیشرو در صنایع:
صنعت دارویی: استان البرز به دلیل تمرکز واحدهای تولید دارو و تجهیزات پزشکی، عملاً بزرگترین قطب دارویی کشور در حومه کرج محسوب میشود، این بخش نه تنها تأمینکننده داخلی است، بلکه سهم قابل توجهی در صادرات دارد.
صنایع خودروسازی و قطعهسازی: حضور قطبهای اصلی خودروسازی در حاشیه استان، موجب شده تا زنجیره تأمین قطعهسازی در مناطقی مانند ساوجبلاغ و نظرآباد رونق یابد.
فلزات و ماشینسازی: صنایع سنگین و فلزی نیز بخش مهمی از خروجی صنعتی استان را به خود اختصاص دادهاند.
شهرکهای صنعتی: شهرک صنعتی اشتهارد به عنوان یکی از بزرگترین و فعالترین کانونهای صنعتی استان، نقشی بیبدیل در اشتغالزایی و تولید ایفا میکند. زیرساختهای نسبتاً توسعهیافته این شهرکها، امکان فعالیت واحدهای تولیدی با حجم بالا را فراهم آورده است.
بر اساس اعلام سازمان مدیریت و برنامهریزی البرز، سهم استان البرز از تولید ناخالص ملی ۳ درصد است، سهم ارزش افزوده بخش صنعت ۳۰ درصد، بخش خدمات ۶۰ درصد، بخش کشاورزی ۵ درصد و سایر بخشها ۵ درصد است. البرز در بخش خدمات با رتبه ۷ کشور و در بخش صنعت با رتبه ۶ کشور بالاتر از میانگین کشوری است.
زنجیره تأمین غذا توسعه شهرنشینی و صنعتی شدن، کشاورزی در البرز همچنان یک رکن اساسی است اما ماهیت آن تغییر کرده و به سمت کشتهای با ارزش افزوده بالا سوق یافته است.
نقاط قوت کشاورزی در استان البرز:
کشتهای گلخانهای و باغبانی: در مناطق خوش آب و هوای طالقان، ساوجبلاغ، چهارباغ و کرج، تمرکز بر تولید محصولات با کیفیت بالا مانند انواع میوهها و گلهای زینتی بوده و این رویکرد به افزایش بهرهوری زمین کمک کرده است.
دامپروری مدرن: در کنار کشاورزی، فعالیتهای دامپروری صنعتی به تأمین پروتئین منطقه کمک میکند.
مهمترین تهدید پایدار در بخش کشاورزی، بحران آبی است. کاهش منابع آب زیرزمینی و عدم کفایت بارشها، بقای کشاورزی در دشتهای مرکزی استان را به طور جدی به خطر انداخته است. مدیریت مصرف آب، به ویژه در بخش کشاورزی، یک الزام فوری برای حفظ امنیت غذایی منطقه است.
کانون دانش و فناوری (از صنعت سنتی تا دانشبنیان) البرز در حالگذار از تکیه صرف بر صنایع سنتی به سمت اقتصاد مبتنی بر دانش است و دانشگاهها و مراکز تحقیقاتی نقش کاتالیزور این تحول را دارند.
پارک علم و فناوری:
پارک علم و فناوری استان البرز به عنوان یک مرکز جذب نوآوری، توانسته است شرکتهای دانشبنیان متعددی را در حوزههای مختلفی چون بیوتکنولوژی، فناوری اطلاعات و صنایع نوین مستقر کند. این پارک نقش مهمی در جذب سرمایهگذاری خطرپذیر و تجاریسازی دستاوردهای علمی ایفا میکند.
نیروی انسانی:
مزیت رقابتی کلیدی البرز، نیروی انسانی تحصیلکرده آن است. وجود دانشگاههای معتبر ملی و صنعتی و مراکز تخصصی پزشکی، تضمینکننده تأمین مهندسان، متخصصان و کادر درمان ماهر برای نیازهای صنایع استان و کشور است.
با وجود پتانسیلهای فعلی، چندین حوزه استراتژیک وجود دارند که توسعه آنها میتواند البرز را به یک هاب اقتصادی منطقهای تبدیل کند.
لجستیک و حمل و نقل:
با توجه به موقعیت منحصر به فرد استان بر کریدور اصلی ترانزیتی کشور (مسیر غرب به مرکز)، پتانسیل عظیمی برای توسعه هابهای لجستیکی مدرن، انبارهای هوشمند و مراکز توزیع کالا وجود دارد. سرمایهگذاری در این زیرساختها میتواند البرز را به مرکز توزیع غرب ایران تبدیل کند.
گردشگری سلامت و تفریحی:
مناطق بکر و خوش آب و هوای استان، به ویژه در کوهپایههای البرز مانند کردان و طالقان، پتانسیلهای بالقوهای برای توسعه گردشگری سلامت (به دلیل نزدیکی به مراکز درمانی تخصصی کرج) و گردشگری تفریحی دارند. جذب سرمایهگذاری بخش خصوصی در احداث مراکز اقامتی و درمانی میتواند منبع درآمد جدیدی ایجاد کند.
البرز در مقطع کنونی یک پتانسیل اقتصادی چندوجهی را در خود جای داده است. این استان پتانسیل تبدیل شدن به یک قطب اقتصادی مستقل و خودکفا را دارد که وابستگی کمتری به تهران خواهد داشت.
با این حال، حرکت به سمت این افق نیازمند یک عزم جدی برای مدیریت متمرکز بر چالشهای زیستمحیطی (به ویژه منابع آبی و آلودگی هوا) و تخصیص زیرساختهای مدرن (لجستیک و انرژی) است.
اگر این چالشها مدیریت شوند، البرز میتواند نقش خود را از یک پشتیبان اقتصادی به یک رهبر صنعتی و فناورانه در غرب کشور تثبیت کند.
گلاویژ اصحابی – تیتر یک
انتهای خبر/
