روستا در قاب موزه؛ طالقان زنده میماند
پروژه موزه میراث روستایی طالقان که این روزها با پیشرفت ۹۰ درصدی چهرهای عینی به خود گرفته، تحقق مسئولیت اجتماعی مردی است که ریشه در عشقی دیرینه و اصالت ۲ جانبه خانوادگی دارد.
به گزارش اختصاصی خبرنگار گروه فرهنگی شبکه خبری تحلیلی «تیتر١»؛ محرم سلطانی بانی این موزه که آن را نه یک عمل خیر، بلکه مسئولیتی در قبال هویت زادگاهش میداند، اهل روستای موچان و فرزند اصیل این دیار است؛ پدرش علیاکرم سلطانی و مادرش خدیجه سلطانی، هر دو طالقانیالاصل بودند. شاید همین ریشهدار بودن در خاک طالقان و اصالتی که از هر دو سو به فرهنگ این سرزمین پیوند میخورد، باعث شده عشق به وطن و دغدغه حفظ هویت آن، در وجودش چنین جان گرفته و شکلی عملی به خود بگیرد.
سلطانی با اشاره به ظرفیت گردشگری این پروژه، درباره دغدغه محوری خود خود میگوید: طالقان بهعنوان عریضترین دره مسکونی ایران، تاریخ طولانی خود را دارد و گمان من بر این است که با گذشت زمان آنچه را از دست میدهیم، نحوه زیست مردمان گذشته است که بهعنوان میراث ناملموس شناخته میشود. همواره یکی از دغدغههای شخصیام انتقال این میراث گذشتگان به آیندگان بوده تا بدانند چه تاریخی را پشت سر گذاشتهاند. بنابراین از سال ١٤٠٠ ایده را با ادارهکل میراث فرهنگی استان و شهرستان طالقان مطرح کردم که منجر به انعقاد تفاهمنامهای شد و از سال ١٤٠٢ ساخت موزه آغاز شد.
وی بارها بر دغدغه عمیق خود نسبت به فراموشی «چگونگی زیست» گذشتگان تأکید کرد: آنچه در خطر فراموشی است، فقط اشیاء و ابزار نیستند؛ بلکه «روش زندگی» است. اینکه پدران و مادران ما در این کوهستان چگونه نفس میکشیدند، با طبیعت چگونه تعامل داشتند، آیینهایشان چگونه بود و روزگار را چگونه میگذراندند. این «چگونگی زیست» است که هویت ما را میسازد.
سلطانی با تصریح بر این موضوع، به تفاوت کلیدی پروژه خود پرداخت: هدف ما ساخت یک «موزه میراث روستایی» است. این مفهوم، بسیار فراتر و گستردهتر از یک موزه مردمشناسی متداول است.
موزه مردمشناسی معمولاً بر معیشت، پوشاک و مراودات اجتماعی متمرکز است، اما موزه میراث روستایی میخواهد یک زیستبوم کامل فرهنگی را نمایش دهد؛ از معماری و چیدمان فضای زندگی گرفته تا آیینهای مذهبی، موسیقی محلی، قصههای عامیانه و دانش بومی. این موزه قرار است داستان «یک زندگی تمامعیار» را روایت کند.
برای تحقق این ایده، شکل موزه هم کاملاً هدفمند انتخاب شده است. به گفته سلطانی، این بنا یک خانه روستایی کامل و اصیل خواهد بود که بازدیدکننده را به حس واقعی زیستفضای گذشته نزدیک میکند.
حرکت محرم سلطانی، از یک دغدغه شخصی آغاز شد و با احساس مسئولیتی اجتماعی، امروز به پروژهای عمومی برای تمام طالقان تبدیل شده است. این موزه، پاسدار «خاطره مشترک» و «روش زیستی» است که ممکن است به تدریج محو شود. ساخت آن، یادآوری میکند که هویت، در جزئیات زندگی روزمره مردمانش نهفته است؛ جزئیاتی که اکنون وی، مصمم است آنها را با خاک و یادهای طالقان، برای همگان بنا کند.
هانیه ربیعی _ تیتر یک
انتهای خبر/
