ارضالوفا؛ جایی که مرزها در برابر عشق زانو میزنند
در مسیر نجف به کربلا، شناسنامه و ملیتها به فراموشی سپرده میشوند؛ چرا که اینجا، تنها یک پاسپورت پذیرفته شده است: «عشق به حسین (ع)». جایی که رنگ پوست، زبان و جغرافیا، در برابر جذبه آسمانیِ سیدالشهدا (ع) رنگ میبازند و جهان، شاهد تولد دوباره «امت واحد» در تلاقی دلتنگترین انسانهای زمین است.
به گزارش خبرنگار گروه چندرسانه شبکه خبری تحلیلی «تیتر۱»؛ گذر از مرزها برای رسیدن به کربلا، در واقع عبور از تمام تفرقههای زمین است. در میان خیل عظیم مشایه، تنها یک زبان شنیده میشود و آن «ندای عشق» است. از عرب و فارس گرفته تا کرد و ترک، از قلب اروپا گرفته تا دشتهای آفریقا؛ همه از هر سو به سوی یک نقطه جاری شدهاند.
حسین (ع) با دلهای جهانیان چه کرده است که آفریقاییها و اروپاییها را در کنار ایرانیان و عراقیها، در یک صفِ بیپایان از خدمت و اشک قرار داده؟ اینجا در مسیر نجف تا کربلا، هیچ تفاوتی میان زائران نیست؛ چرا که همگی در برابر شکوهِ رنجهای اباعبدالله الحسین (ع) متواضع شدهاند و در یک شور مشترک، غرق در گریه و شوقاند.
تصاویر و مصاحبههای میدانی از این مسیر، گواه حقیقتی است که هیچ مرزی نتوانست بر آن اثر بگذارد: وحدت عمیق و قلبی انسانهای زمین. در این نقطه از جهان، موکبهای عراقی و ایرانی نه تنها به هم گره خوردهاند، بلکه بازوانشان را برای تمام دنیا گشودهاند. زائران و میزبانان از هر نژادی، بدون هیچ تفرقه و پیشداوری، در رقابتی ستودنی برای خدمترسانی به یکدیگر پیشی میگیرند. این تلاقی دلها، ثابت میکند که وحدت اسلامی و انسانی، حقیقتی جاری در رگهای عاشقان است و هیچ تفرقه یا مرز جغرافیایی قادر نیست، خدشهای در این پیوند آسمانی وارد کند.
اینجا، عشق حسین (ع) تمام جهان را در یک تَن واحد گره زده است.
مهدیه ایمانی _ تیتر۱
انتهای خبر/
