آسیب‌های اجتماعی زمانی به یک معضل جدی تبدیل می‌شوند که به‌تدریج در زندگی فردی و روابط خانوادگی ریشه بدوانند و پیامدهای آن از یک شخص فراتر رفته و سایر اعضای خانواده را نیز تحت تأثیر قرار دهند. در این میان، بی‌توجهی به مسئولیت‌های فردی، مرزهای اخلاقی و تعهدات خانوادگی می‌تواند زمینه‌ساز بروز مشکلاتی شود که گاهی جبران آثار آن سال‌ها زمان می‌برد.
مهدی موسوی، در گفتگو با خبرنگار اجتماعی شبکه خبری تحلیلی «تیتر۱»، با اشاره به ولنگاری و بی‌بندوباری در سطح فردیس، اظهار کرد: متأسفانه یکی از دغدغه‌های اجتماعی شهرستان، مشاهده رفتارهایی است که افراد را به مسیری سوق می‌دهد که انتهای آن می‌تواند آسیب‌های جدی به زندگی شخصی، آینده و بنیان خانواده وارد کند.
مددکار اجتماعی، ادامه داد: برخی افراد بدون توجه به عواقب تصمیم‌ها و رفتارهای خود، وارد مسیری می‌شوند که به‌تدریج آنان را از مسئولیت‌پذیری، تعهدات خانوادگی و چارچوب‌های اخلاقی دور می‌کند؛ مسیری که شاید در ابتدای آن پیامدهای خطرناک چندان محسوس نباشد، اما با گذشت زمان می‌تواند بخش‌های مختلف زندگی فرد را تحت تأثیر قرار دهد.
وقتی انتخاب‌های فردی به آسیب خانوادگی تبدیل می‌شود
وی با بیان اینکه آثار رفتارهای پرخطر تنها به خود فرد محدود نمی‌شود، گفت: در جریان فعالیت حرفه‌ای خود با مراجعانی روبه‌رو هستیم که گرفتار رفتارهای آسیب‌زا مثل ولنگاری و بی‌بندوباری شده‌اند و متأسفانه در برخی موارد، این شرایط به روابط خانوادگی آنان نیز سرایت کرده است.
موسوی ادامه داد: گاهی فرد به‌دلیل نداشتن آگاهی کافی نسبت به پیامدهای رفتارش یا بی‌توجهی به عواقب تصمیم‌های خود، وارد شرایطی می‌شود که نه‌تنها زندگی شخصی‌اش را با بحران مواجه می‌کند، بلکه همسر و فرزندانش نیز از تبعات آن در امان نمی‌مانند.
وی تصریح کرد: یکی از نگران‌کننده‌ترین ابعاد این مسئله، زمانی است که رفتارهای نادرست یک عضو خانواده به الگویی برای دیگر اعضا تبدیل می‌شود و به‌جای آنکه خانواده نقش بازدارنده و حمایتی داشته باشد، خود درگیر چرخه‌ای از آسیب‌ها می‌شود.
عادی‌سازی بی‌مبالاتی، تهدیدی برای نسل آینده
این مددکار اجتماعی با تأکید بر ضرورت توجه به پیامدهای بلندمدت رفتارهای اجتماعی عنوان کرد: نباید اجازه داد رفتارهایی مانند بی‌بندوباری و ولنگاری به سلامت روابط انسانی و خانوادگی آسیب بزنند، به‌تدریج عادی تلقی شوند. عادی‌سازی بی‌مسئولیتی و نادیده گرفتن مرزهای اخلاقی، می‌تواند زمینه‌ساز مشکلات عمیق‌تری در جامعه باشد.
به گفته موسوی، کودکان و نوجوانان بیش از هر چیز از رفتار والدین و فضای حاکم بر خانواده تأثیر می‌پذیرند؛ بنابراین هرگونه تنش، بی‌ثباتی و رفتار آسیب‌زا در محیط خانواده می‌تواند بر احساس امنیت، اعتماد و شکل‌گیری شخصیت آنان اثرگذار باشد.
وی افزود: نمی‌توان از فرزندان انتظار داشت در محیطی سرشار از تعارض و رفتارهای متناقض، الگوی مناسبی برای زندگی آینده خود پیدا کنند. خانواده نخستین محیط تربیتی انسان است و رفتار بزرگ‌ترها در شکل‌گیری نگرش و انتخاب‌های نسل بعد نقش مهمی دارد.
پیشگیری اجتماعی؛ ضرورتی فراتر از برخوردهای مقطعی
موسوی با تأکید بر ضرورت پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی بیان کرد: مقابله با چنین مشکلاتی صرفاً با هشدار دادن یا برخوردهای مقطعی امکان‌پذیر نیست. آگاهی‌بخشی، آموزش مهارت‌های زندگی، تقویت مسئولیت‌پذیری فردی و خانوادگی و فراهم کردن زمینه دسترسی افراد به خدمات مشاوره‌ای و مددکاری اجتماعی باید مورد توجه قرار گیرد.
وی ادامه داد: خانواده‌ها باید نسبت به تغییرات رفتاری اعضای خود حساس باشند و به‌جای بی‌تفاوتی یا پنهان کردن مشکلات، در زمان مناسب برای دریافت کمک تخصصی اقدام کنند. بسیاری از بحران‌های خانوادگی در صورت شناسایی به‌موقع و مداخله صحیح، قابلیت کنترل و پیشگیری دارند.
این مددکار اجتماعی همچنین بر اهمیت همکاری نهادهای فرهنگی، اجتماعی و آموزشی تأکید کرد و گفت: برای کاهش آسیب‌های اجتماعی در فردیس، لازم است برنامه‌های پیشگیرانه با شناخت دقیق مسائل و متناسب با نیازهای واقعی جامعه طراحی و اجرا شود.
فردیس نیازمند نگاه جدی‌تر به آسیب‌های اجتماعی
آنچه از دغدغه‌های مطرح‌شده درباره وضعیت اجتماعی فردیس برمی‌آید، ضرورت توجه جدی‌تر به سلامت خانواده و پیشگیری از رفتارهای پرخطر است؛ مسائلی که اگر در مراحل اولیه شناسایی و مدیریت نشوند، ممکن است به بحران‌هایی پیچیده‌تر تبدیل شوند.
بی‌تردید حفظ بنیان خانواده، تقویت فرهنگ مسئولیت‌پذیری و ارتقای آگاهی اجتماعی، نیازمند مشارکت خانواده‌ها، متخصصان حوزه اجتماعی و دستگاه‌های مسئول است؛ چراکه پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی، تنها یک وظیفه فردی نیست، بلکه مسئولیتی مشترک برای ساختن جامعه‌ای سالم‌تر و آینده‌ای امن‌تر برای نسل بعد به شمار می‌رود.
الهه ملاحسینی _ تیتر۱
انتهای خبر/
