به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی شبکه خبری تحلیلی «تیتر۱»، امیر کریمی خانقاه، کارشناس رسانه به مناسبت روز روابط عمومی طی یادداشتی نوشت: در عصر انفجار اطلاعات و غلبه سرعت بر دقت، مفاهیم سنتیِ «ارتباطات» دستخوش تحولی بنیادین شدهاند. امروزه روابط عمومی دیگر نه یک ابزار تبلیغاتیِ صرف، بلکه هنرِ مدیریتِ ادراک و علمِ مهندسیِ اعتبار است. این حرفه، فراتر از تبادلِ کلمات، هنرِ شنیدنِ نجوای بیصدای جامعه، درکِ حقیقتِ مستتر در پسِ چهرهها و خلقِ اعتماد در بستری است که گاه با بیاعتمادی و ابهام تنیده شده است.
روابط عمومی یعنی تبدیلِ «هویت» سازمانی به «اعتبارِ» اجتماعی. در جهانی که افکار عمومی به مثابهی یک قاضیِ سختگیر، عملکرد نهادها را زیر ذرهبین قرار داده است، روابط عمومی نقشِ حیاتیِ «نظمدهنده و معنابخش» را ایفا میکند. اگر رسانهها را چشم و گوشِ بینای جامعه بدانیم، روابط عمومی، مغزِ متفکر و صدایِ گویایی است که باید پیامی منطقی و متقاعدکننده را به متنِ جامعه تزریق کند. این حرفه، در واقع تلاشی آگاهانه برای برقراریِ یک گفتگوی دوطرفه و سازنده است؛ تلاشی برای آنکه صدایِ هر نهاد، نه با فریاد و هیاهوی رسانهای، بلکه با استدلال، منطق و ظرافت شنیده شود.
معمارانِ تصویرِ ذهنی، همان کنشگرانی هستند که با درکِ دقیقِ ارزشها و پیوندِ آن با مطالبات جامعه، پلهای اعتماد را بنا میکنند. آنان میدانند که در دنیای امروز، حقیقت به تنهایی کافی نیست؛ بلکه باید حقیقت را به «زیبایی» و «وضوح» روایت کرد. روابط عمومی موفق، آنجاست که فاصله میانِ «آنچه هستیم» و «آنچه مخاطب از ما درک میکند» را به حداقل برساند.
در این میان، صراحتِ رفتار در کنارِ ظرافتِ کلام، دو بازوی اصلیِ یک متخصصِ روابط عمومی است. او کسی است که در طوفانِ بحرانها، آرامش را حفظ میکند و در روزهای سکون، مسیرهای تعاملی جدیدی را ترسیم مینماید. کسانی که این مسئولیت خطیر را بر عهده دارند، در واقع پیشقراولانِ ایجاد تفاهم در جوامعِ مدرن هستند؛ آنان با لبخندِ حرفهای، نگاهِ تحلیلگر و تعهد به اخلاق، نه تنها نامِ یک سازمان، بلکه فرهنگِ یک جامعه را به سمتِ تعالی سوق میدهند.
در نهایت باید پذیرفت که روابط عمومی در یک سایت خبری یا نهاد اجرایی، فراتر از یک واحد اداری، یک «منش» است. منشی که در آن اعتبار، تنها داراییِ ارزشمند است و تداومِ این دارایی، در گروِ تداومِ گفتگوست. چرا که در پایانِ روز، این اعتمادِ مخاطب است که به سازمان، معنای زیستن و بالیدن میدهد.
شهلا مرادی _ تیتر۱
انتهای خبر/
