نبرد در میدان سیاسی و رسانه ادامه دارد
درجنگ رمضان دشمنان با طراحی حسابشده در صدد فروپاشی نظام جمهوری اسلامی و ایجاد ساختار وابسته به خود بودند که اتحاد ملی مردم ایران نقشههای آنان را نقش بر آب کرد، اما جنگ ادامه دارد و دشمن در زمینه سیاسی و رسانهای به دنبال اهرم فشار است.
محمود نجفی، کارشناس مسائل سیاسی، در گفتگویی تفصیلی با خبرنگار گروه سیاسی شبکه خبری تحلیلی «تیتر۱»، با تشریح ابعاد مختلف جنگهای اخیر علیه ایران، تأکید کرد: دشمنان با طراحی چندلایه در حوزههای نظامی، اقتصادی و شناختی بهدنبال فروپاشی ساختار داخلی کشور بودند، اما با نقشآفرینی مردم و انسجام ملی، در تحقق اهداف خود ناکام ماندند و اکنون میدان تقابل را به عرصه دیپلماسی و جنگ روانی منتقل کردهاند.
آقای نجفی، اجازه بدهید از ابتدا شروع کنیم. درگیریهای اخیر از چه زمانی آغاز شد و دشمنان چه هدفی را دنبال میکردند؟
این درگیریها از سال ۱۴۰۴ آغاز شد. دشمنان استکباری و بهویژه رژیم صهیونیستی با برآوردی نادرست تصور کردند میتوانند در مدت چهار تا پنج روز، ساختار داخلی ایران را متلاشی کنند. اما واقعیت میدانی چیز دیگری رقم خورد و محاسبات آنان بسیار زود با شکست مواجه شد.
دشمن چه راهبردی برای رسیدن به اهداف خود در پیش گرفته بود؟
در مرحله نخست، تلاش کردند با وارد آوردن ضربات به بدنه فرماندهی کشور و ایجاد شوک اولیه، مردم را به خیابانها بکشانند و زمینه ناآرامی و حتی تجزیهطلبی را فراهم کنند. اما حضور آگاهانه و متحد مردم، این توطئه را در همان گامهای ابتدایی خنثی کرد.
پس از شکست در عرصه نظامی، دشمن چه مسیری را در پیش گرفت؟
وارد فاز جدیدی به نام جنگ اقتصادی و سپس جنگ ترکیبی شد. تحریمها، فشارهای اقتصادی و ایجاد نارضایتی عمومی از جمله ابزارهای این مرحله بود. اما باز هم هوشیاری مردم مانع تحقق اهداف آنان شد.
در اسفند ماه شاهد دور جدیدی از حملات بودیم. هدف از این موج چه بود؟
دشمن میخواست از بستر ناآرامیهای گذشته سوءاستفاده کند و با ایجاد خلأ قدرت، کشور را از درون بیثبات کند. اما انسجام مردم و نهادهای حاکمیتی، این طرح را هم ناکام گذاشت.
ایجاد خلأ قدرت سیاسی، توقف برنامههای هستهای، نابودی توان موشکی و تسلط بر گذرگاههای راهبردی بهویژه تنگه هرمز و منابع انرژی منطقه. با این حال، بررسی نتایج نشان میدهد در هیچیک از این اهداف موفق نبودند.
در جریان این تحولات، وضعیت توان دفاعی کشور چگونه بود؟
توان موشکی ایران نهتنها حفظ شد، بلکه در برخی مقاطع موجب تغییر موازنه بهنفع ما شد. این امر باعث شد دشمن به سمت استفاده از میانجیها برای گفتوگو حرکت کند.
اشاره کردید به نقش میانجیگری برخی کشورها؛ این روند چگونه پیش رفت؟
کشورهای مختلفی تلاش کردند میانجیگری کنند، اما در نهایت این دشمن بود که مجبور شد در چارچوب شروط ایران گفتوگو را بپذیرد. البته تجربه نشان داده که اعتماد به چنین روندهایی باید با احتیاط همراه باشد.
برخی تحلیلگران معتقدند موقعیت ژئوپلیتیکی ایران نقش کلیدی در این منازعات دارد. نظر شما چیست؟
دقیقاً همینطور است. یکی از محورهای رقابت آینده جهان، کنترل گذرگاههای انرژی است و تنگه هرمز، حیاتیترین آبراه جهانی، در مرکز این رقابت قرار دارد. تلاش دشمن برای تسلط بر آن هم در همین چارچوب قابل تحلیل است.
منابع عظیم نفت و گاز ایران همواره از عوامل اصلی توجه و تهدید قدرتهای بزرگ بودهاند. تسلط بر این منابع، کنترل بخشی از اقتصاد جهانی را ممکن میکند؛ بنابراین طبیعی است که ایران در معرض چنین فشارهایی باشد.
نقش مردم در ناکامی دشمنان را چگونه ارزیابی میکنید؟
تعیینکنندهترین عامل همین بود. انسجام ملی، حضور مردم در صحنه و حمایت از نیروهای مسلح، تمام برنامههای دشمن را بر هم زد. مردم نشان دادند که سرمایه اجتماعی عظیمی وجود دارد که میتواند حتی در پیچیدهترین بحرانها کشور را حفظ کند.
امروز سطح آگاهی، هوشمندی و آمادگی مردم بسیار بالاتر از قبل است. تجربههای گذشته باعث شده جامعه بتواند در برابر هر سناریوی پیچیدهای مقاومت کند.
در پایان، تحولات اخیر چه تأثیری بر کشورهای منطقه داشت؟
برخی کشورهای منطقه که خود را مراکز باثبات اقتصادی معرفی میکردند، در جریان این تحولات دچار بحران شدند. کاهش امنیت سرمایهگذاری و خروج سرمایه نشانهای از شکنندگی مدلهای اقتصادی آنها در شرایط بحران بود.
زهرا بیگدلی _ تیتر۱
انتهای خبر/
.
