زهرا اسحاقی در گفتگوی اختصاصی با خبرنگار گروه اجتماعی شبکه خبری تحلیلی «تیتر۱»، با اشاره به تأثیرات عمیق شرایط بحران و جنگ بر سلامت روان کودکان، اظهار کرد: کودکان بسته به سن و مرحله رشدی خود، واکنش‌های متفاوتی به استرس‌های محیطی نشان می‌دهند و در این میان، نقش والدین در مدیریت این اضطراب‌ها کلیدی و تعیین‌کننده است.
این کارشناس روانشناسی با تأکید بر اهمیت ایجاد «حس امنیت» به‌عنوان پایه مداخلات روانی افزود: محیطی امن، قابل پیش‌بینی و همراه با حضور آرام والدین، مهم‌ترین عامل در کاهش اضطراب کودکان است. حفظ روتین‌های روزانه مانند زمان خواب، تغذیه و بازی، به تنظیم سیستم عصبی کودک کمک کرده و احساس کنترل را در او تقویت می‌کند.
وی درباره واکنش کودکان به صداهای مهیب توضیح داد: ترس از صداهای بلند، یک واکنش طبیعی سیستم هشدار مغز است و والدین باید قبل از هر توضیح، به کودک کمک کنند آرام شود. مهم است که جمله‌ها عملی و ملموس باشند و کودک حس کنترل کند.
اسحاقی توضیح داد که والدین می‌توانند در لحظه اضطراب کودک را با فعالیت‌های ملموس و همراه جمله آرام کنند، برای مثال می‌توانند از کودک بخواهند با نقاشی یا عروسک ترس خود را نشان دهد، چند نفس عمیق با هم بکشند . به گفته او، این نوع فعالیت‌ها اضطراب کودک را سریع‌تر کاهش می‌دهد و حس توانمندی ایجاد می‌کند.
این روانشناس با تفکیک راهکارها بر اساس گروه‌های سنی گفت: کودکان پیش‌دبستانی (۳ تا ۶ سال) به دلیل درک محدود از علت و پیامد وقایع، ممکن است دچار اضطراب شدید شوند. بازی‌های نمادین مانند عروسک‌بازی، نقاشی و قصه‌گویی به کودک کمک می‌کند هیجانات خود را پردازش کند.
وی افزود: در کودکان دبستانی (۷ تا ۱۲ سال)، ارائه اطلاعات درست اما بدون جزئیات خشونت‌آمیز ضروری است. فعالیت‌هایی مانند حل پازل، بازی‌های دارای قانون و پروژه‌های خلاقانه، حس خودکارآمدی و توانمندی را تقویت کرده و به کاهش اضطراب کمک می‌کند.
اسحاقی درباره مواجهه کودک با اخبار و رسانه‌ها تأکید کرد: یکی از عوامل تشدید اضطراب، قرار گرفتن مداوم در معرض اخبار و تصاویر نگران‌کننده است. والدین باید نقش «فیلتر روانی» را ایفا کنند و اطلاعات را به شکل کنترل‌شده، ساده و متناسب با سن کودک منتقل کنند. همچنین باید از تکرار مداوم اخبار پرهیز شود و جایگزین آن، فعالیت‌های روزمره و خلاقانه باشد.
این کارشناس روانشناسی درباره نوجوانان گفت: نوشتن احساسات، انجام ورزش‌های سبک، تمرین‌های تنفسی و تکنیک‌های آرام‌سازی عضلانی می‌تواند به مدیریت استرس کمک کند و مهارت‌های مقابله‌ای و تنظیم هیجانی را تقویت کند.
وی در پایان خاطرنشان کرد: والدین با حضور فعال و قابل پیش‌بینی، گوش دادن همدلانه و پاسخ‌گویی متناسب با سن کودک، می‌توانند اضطراب او را کاهش دهند. فراهم کردن فرصت برای مشارکت کودک در تصمیم‌گیری‌های کوچک روزمره، انجام بازی‌های هدفمند و فعالیت‌های خلاقانه، حس کنترل و توانمندی او را تقویت می‌کند و به تثبیت سلامت روان در شرایط بحران کمک می‌کند.
هانیه ربیعی _ تیتر یک
انتهای خبر/
