به گزارش اختصاصی خبرنگار گروه سیاسی شبکه خبری تحلیلی «تیتر۱» فاطمه رجبی، کارشناس مسائل سیاسی به مناسبت چهلمین روز وداع با رهبر شهید انقلاب طی یادداشتی نوشت: چهل شب گذشته، اما برای مردمی که هر شب به خیابان آمدند، زمان جور دیگری گذشت. از همان شب اول، انگار یک قرار نانوشته بین دل‌ها شکل گرفت؛ قراری برای تنها نماندن، برای کنار هم بودن، برای بدرقه مردی که سال‌ها تکیه‌گاه دل‌هایشان بود.
در این چهل شب، خیابان‌ها فقط محل عبور نبودند؛ تبدیل شدند به جایی برای ایستادن، برای نگاه کردن به هم، برای فهمیدن اینکه این داغ، داغ یک ملت است. داغِ از دست دادن رهبری که نامش با امید، با ایستادگی و با خاطرات مشترک مردم گره خورده بود.
مردم آمدند؛ پیر و جوان، زن و مرد. بعضی‌ها آرام اشک می‌ریختند، بعضی‌ها فقط سکوت کرده بودند، اما همه یک حس مشترک داشتند: دلتنگی برای کسی که حضورش، برایشان امنیت و دلگرمی می‌آورد.
سرما بود، باران بود، شب‌هایی که ایستادن سخت می‌شد، اما مردم آمدند. نه یک شب، نه چند شب… چهل شب. این تکرار، فقط از سر احساس نبود؛ از سر اعتقاد بود. اعتقادی به راهی که آن مرد برایشان ترسیم کرده بود.
کودکی که دست در دست پدرش آمده بود، مادری که زیر لب دعا می‌خواند، پیرمردی که با زحمت قدم برمی‌داشت… همه آمده بودند برای یک نفر؛ برای رهبری که برایشان فقط یک جایگاه رسمی نبود، بلکه بخشی از زندگی‌شان شده بود.
امشب، چهلمین شب است. شبی که خیلی‌ها دوباره به یاد می‌آورند چه کسی را از دست داده‌اند؛ مردی که رفت، اما هویتش در دل‌ها ماند. اندیشه‌اش، راهش و آن حس نزدیکی که با مردم داشت، چیزی نیست که با گذر زمان از بین برود.
این چهل شب نشان داد که رابطه مردم با رهبرشان، چیزی فراتر از سیاست است؛ یک پیوند عاطفی عمیق که در روزهای سخت خودش را بیشتر نشان می‌دهد.
چهلمین شب، پایان دلتنگی نیست؛ شاید آغاز شکل تازه‌ای از آن باشد. دلتنگی‌ای که حالا با یک حس مسئولیت همراه شده؛ اینکه راهِ عزیزِ از دست‌رفته‌مان را زمین نگذاریم و آنچه او برایش ایستاد، با مشتی گره کرده ادامه دهیم .
هانیه ربیعی _ تیتر یک
انتهای خبر/
