به گزارش خبرنگار گروه چندرسانه شبکه خبری تحلیلی «تیتر۱»؛ شب گذشته مصلی تهران شاهد تجمعی بی‌نظیر از غم و فقدان بود. چهره‌هایی که هر یک داستانی از دلسوزی و مهربانی امام شهید در قلب خود داشتند، با نگاهی مبهوت و قلبی شکسته، به وداع با رهبری پرداختند که فقدانش، حسی شبیه به دست کشیدن پدری مهربان از کنار فرزندانش ایجاد کرده است.
در میان این جمعیت، زوجی از شهر کرج که با چشمانی اشک‌بار و قلبی پر از اندوه از مصلی بازمی‌گشتند، در گفتگو با خبرنگار ما، فضای این بدرقه باشکوه را به «اربعین امام حسین (ع)» تشبیه کردند. آن‌ها در حالی که بغض گلویشان را می‌فشرد، اظهار داشتند که عظمت این اندوه و حجم جمعیت، یادآور روزهای اربعین است؛ روزهایی که در آن عشق و غم در هم می‌آمیزند.
نکته تکان‌دهنده در این مصاحبه‌ها، سکوتِ اجباری ناشی از اندوه بود. این زوج و بسیاری از دیگر زائران، به محض اینکه می‌خواستند جمله‌ای درباره دلسوزی و مظلومیت امام شهید بگویند، بغضشان می‌ترکید و کلمات در گلو می‌ماند. در واقع، در مصلی تهران، «اشک‌ها» جایگزین «سخن‌ها» شده بود و هیچ کلامی نمی‌توانست عمقِ فقدان پدری دلسوز را در قلب این مردم توصیف کند.
فیلم شکفتن بغض غربت در مسیر عاشقی را در ادامه مشاهده می‌کنید.
مهدیه ایمانی _ تیتر۱
انتهای خبر/
