اقتصادی
موضوعات داغ

۴۰ شغل، هدیه کارآفرین البرزی به صنعت چرم

کارآفرینی در ایران، بیش از آنکه یک مسیر هموار و از پیش طراحی‌شده باشد، اغلب روایتی از ایستادگی در دل کمبودها، عبور از بحران‌ها و ساختن فرصت از دل تهدیدهاست.

به گزارش خبرنگار گروه اقتصادی شبکه خبری تحلیلی «تیتر۱»، در شرایطی که بسیاری از کسب‌وکارها با کوچک‌ترین تلاطم اقتصادی، رکود بازار یا اختلال در زیرساخت‌ها دچار توقف می‌شوند، هستند افرادی که با اتکا به دانش، تجربه و جسارت، نه‌تنها فعالیت خود را حفظ کرده‌اند بلکه به توسعه آن نیز رسیده‌اند. علیرضا سوخته‌سرائی از جمله همین کارآفرینان است؛ فردی که از یک تجربه تلخ مالی و شروعی بسیار محدود، به مجموعه‌ای رسیده که امروز در حوزه تولید مصنوعات چرمی، سهم قابل توجهی در اشتغال‌زایی و تنوع تولید دارد.

علیرضا سوخته‌سرائی، متولد ۱۳۶۷ و دانش‌آموخته مقطع دکترای شیمی پلیمر دانشگاه تهران، می‌گوید فعالیت حرفه‌ای خود را در اواخر سال ۱۳۹۳ آغاز کرده است. او در تشریح روزهای ابتدایی ورودش به عرصه تولید می‌گوید در آن زمان شرایط مالی مناسبی نداشته و با توجه به مسئولیت زندگی مشترک، به‌دنبال راهی برای ایجاد درآمد بوده است.

او توضیح می‌دهد که در ابتدای مسیر، برای یادگیری و ورود به کار، به فردی اعتماد کرده اما با کلاهبرداری مواجه شده است؛ اتفاقی که منجر به از دست رفتن سرمایه اولیه‌اش شد. به گفته وی، در سال ۱۳۹۳ حدود دو میلیون تومان از سرمایه خود را از دست داد؛ رقمی که در آن مقطع برای او بسیار سنگین و تعیین‌کننده بود، با این حال، این شکست به پایان راه تبدیل نشد. سوخته‌سرائی می‌گوید همین تجربه تلخ باعث شد تصمیم بگیرد به دیگران متکی نباشد و کار را به‌صورت مستقل آغاز کند. به این ترتیب، او به همراه همسرش در یک خانه ۷۰ متری، تولید دستبند چرمی را با استفاده از ضایعات چرم شروع کرد؛ مسیری کوچک اما جدی که بعدها به توسعه یک فعالیت گسترده‌تر انجامید.

اوی می‌گوید پس از ۱۲ سال تلاش مستمر، امروز به نقطه‌ای رسیده‌اند که دو مجموعه تولیدی را مدیریت می‌کنند و ۴۰ نفر به‌صورت مستقیم یا در قالب کار در منزل با آن‌ها مشغول به کار هستند. به گفته این کارآفرین، ماهانه حدود ۹۰چ میلیون تومان بابت حقوق پرسنل پرداخت می‌شود و بخشی از فرآیند تولید نیز به شکل برون‌سپاری‌شده در منازل انجام می‌گیرد.

سوخته‌سرائی کار در منزل را یکی از ظرفیت‌های مهم در کاهش هزینه‌های تولید و همزمان ایجاد اشتغال می‌داند. او معتقد است این شیوه می‌تواند به‌ویژه برای زنان سرپرست خانوار فرصت مناسبی ایجاد کند. به گفته او، در حال حاضر حدود ۴ هزار قلم کالا خارج از دفتر اصلی و در بستر کار خانگی تولید می‌شود.

این تولیدکننده حوزه چرم، تنوع محصول را یکی از مهم‌ترین عوامل بقا در بازار امروز می‌داند. او می‌گوید مجموعه‌اش در حوزه جاسوئیچی از متنوع‌ترین تولیدکنندگان ایران به‌شمار می‌رود و در زمینه دستبند چرمی نیز جایگاه قابل توجهی دارد. علاوه بر این، محصولات مختلفی از جمله کیف، جاکارتی، کیف پول، محصولات اداری و مجلسی، کوله‌پشتی، کلاه و انواع کمربند نیز در این مجموعه تولید می‌شود.

به باور او، تکیه بر یک محصول در بازار پرنوسان امروز می‌تواند هر تولیدکننده‌ای را در معرض بحران قرار دهد. او تأکید می‌کند که تنوع تولید، یکی از مهم‌ترین راهکارها برای حفظ پایداری کسب‌وکار در دوران رکود، جنگ، کرونا و اختلال‌های اقتصادی است.

تولید در جنگ بدون تعدیل نیرو

سوخته‌سرائی با اشاره به تجربه سال‌های اخیر می‌گوید مجموعه او در زمان شیوع کرونا و نیز در جریان بحران‌های اخیر، هیچ‌گونه تعدیل نیرویی نداشته است. او حتی تأکید می‌کند که در روزهای جنگ نیز نه‌تنها نیرویی از مجموعه جدا نشده، بلکه یک نفر نیز به جمع کارکنان اضافه شده و همچنان نیاز به جذب نیروی جدید وجود دارد.

او یکی از پایه‌های اصلی موفقیت مجموعه‌اش را آموزش می‌داند. از نگاه وی، یادگیری مستمر و شناخت روندهای حرفه‌ای تولید در دنیا، عاملی است که می‌تواند یک کارگاه را از رقبا متمایز کند. سوخته‌سرائی معتقد است بسیاری از تولیدکنندگان به‌جای سرمایه‌گذاری روی آموزش، خلاقیت و توسعه مهارت، تنها به تقلید از ظاهر محصولات دیگران بسنده می‌کنند؛ در حالی که بازار امروز بیش از هر زمان دیگری به نوآوری و شناخت دقیق نیاز مشتری وابسته است.

او همچنین به یکی از شاخص‌های فنی فعالیت مجموعه‌اش اشاره می‌کند و می‌گوید میزان هدررفت چرم در بسیاری از کارگاه‌ها حدود ۱۵ درصد است، در حالی که این رقم در مجموعه او به حدود ۲ درصد رسیده است. به گفته وی، این تفاوت نتیجه یادگیری از برندهای برتر دنیا، دقت در روند تولید و استفاده بهینه از مواد اولیه است.

این کارآفرین معتقد است کاهش هدررفت، فقط یک موفقیت فنی نیست بلکه به شکل مستقیم بر وضعیت مالی مجموعه و توان آن در حفظ نیروی انسانی اثر می‌گذارد.

او توضیح می‌دهد که حجم بالای مصرف مواد اولیه در کارگاه باعث می‌شود مدیریت دقیق منابع، به صرفه‌جویی قابل توجهی منجر شود؛ صرفه‌جویی‌ای که می‌تواند در پرداخت حقوق و توسعه مجموعه نقش ایفا کند.

سوخته‌سرائی نقش نیروی انسانی را در موفقیت هر کسب‌وکار تعیین‌کننده می‌داند. او می‌گوید از نخستین روز، کارکنان مجموعه را بیمه کرده و تلاش داشته است با اتکا به نیروی کار ایرانی، کیفیت تولید را در سطحی بالا نگه دارد. به گفته او، توجه به معیشت کارکنان و تقویت انگیزه مالی آن‌ها مستقیماً بر کیفیت محصول نهایی اثر می‌گذارد.

او از اعتماد به نیروهای مجموعه به‌عنوان یکی دیگر از ارکان توسعه نام می‌برد و می‌گوید بخشی از سرمایه و مدیریت عملیاتی کار با اتکا به همین اعتماد پیش می‌رود. سوخته‌سرائی فضای مجموعه را شبیه یک خانواده توصیف می‌کند و بر این باور است که اگر به نیروی انسانی بها داده شود، یک مجموعه می‌تواند در رقابت از دیگران پیشی بگیرد.

چرم دیوان؛ برندی که شکوفا می‌شود

این فعال حوزه تولید همچنین از برنامه‌ریزی برای راه‌اندازی یک برند مستقل خبر می‌دهد. او می‌گوید اگرچه تاکنون برای برخی برندها تولید انجام داده‌اند، اما با توسعه فعالیت‌ها در حوزه‌هایی مانند کاپشن و برنامه‌ریزی برای ورود به صنعت کفش، قصد دارند برند مستقلی با نام «چرم دیوان» را به‌طور جدی وارد بازار کنند.

در نگاه سوخته‌سرائی، تولید صرفاً یک فعالیت اقتصادی نیست، بلکه نوعی مسئولیت اجتماعی و ملی به‌شمار می‌رود. او معتقد است تولیدکننده نباید نخستین هدف خود را تبدیل درآمد به دارایی‌های غیرمولد قرار دهد، بلکه باید سرمایه را در مسیر توسعه، خرید تجهیزات، افزایش ظرفیت و تقویت نیروی انسانی به‌کار بگیرد.

او تأکید می‌کند که کشور ظرفیت‌های گسترده‌ای برای رشد در حوزه تولید دارد و اگر آموزش، خلاقیت، جسارت و صبر در کنار هم قرار گیرند، می‌توان حتی در دشوارترین شرایط نیز فرصت ساخت. به باور او، کارآفرینی واقعی از دل سختی‌ها شکل می‌گیرد و آنچه یک تولیدکننده را ماندگار می‌کند، نه صرفاً سرمایه، بلکه اراده برای یادگیری، ساختن و ادامه دادن است.

در مجموع، روایت علیرضا سوخته‌سرائی نشان می‌دهد کارآفرینی در ایران، بیش از هر چیز به صبر، یادگیری مستمر، جسارت در تصمیم‌گیری و باور به توان داخلی نیاز دارد. مسیری که او از یک خانه ۷۰ متری و با حداقل امکانات آغاز کرده، امروز به مجموعه‌ای رسیده که علاوه بر تولید، در حوزه اشتغال‌زایی و حفظ نیروی انسانی نیز قابل توجه است. تجربه او یادآور این واقعیت است که در دل بحران‌ها نیز می‌توان با تکیه بر دانش، خلاقیت و تعهد، فرصت ساخت و تولید را زنده نگه داشت.

گلاویژ اصحابی _ تیتر۱

انتهای خبر/

مشاهده بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا