به گزارش خبرنگار گروه سیاسی شبکه خبری تحلیلی «تیتر۱»، تقویمِ جمهوری اسلامی ایران، در ۳۱ مردادماه به ایستگاهِ «صنعت دفاعی» میرسد؛ روزی که فراتر از یک مناسبت تقویمی، تبلورِ عینیِ فعلِ خواستن در قامتِ توانستن است.
برای بررسی ابعاد راهبردیِ این اقتدار، نگاهی داریم به تحلیلهای علی محبتی، کارشناس مسائل سیاسی در گفتگو با خبرنگار «تیتر۱»؛ تحلیلی که صنعت دفاعی را نه یک جزیره جداافتاده، بلکه پیشرانِ اصلیِ موتورِ تمدنسازِ کشور میداند.
این تحلیلگر مسائل سیاسی گفت: صنعت دفاعی در ایران، امروز دیگر به یک «مشتریِ ساده» در بازار جهانیِ تسلیحات شباهتی ندارد؛ بلکه به یکی از قطبهای طراحی و تولید تجهیزات پیچیده نظامی بدل شده است.
علی محبتی افزود: این جایگاه، ناشی از یک تغییر دکترین بنیادین است. ما دیگر درگیرِ کپیبرداری از الگوهای شرقی یا غربی نیستیم، بلکه به یک «معماریِ دفاعیِ نامتقارن» دست یافتهایم که برای دشمن، غیرقابلپیشبینی و بازدارنده است.
وی اظهار داشت: دستیابی به دانشِ هوافضا، پهپادهای شناسایی-رزمی و موشکهای بالستیک، مفهوم «بازدارندگی» را برای ایران بازتعریف کرده؛ بهطوریکه دشمن به خوبی میداند هزینه هرگونه تعرض به این سرزمین، فراتر از توانِ محاسباتیِ اوست.
این کارشناس معتقد است این توانمندی، پیوندِ گمشده ما با اقتصادِ کشور است. فناوریهای سرریز شده از بخش دفاعی – نظیر نانو، میکروالکترونیک، متالورژیِ خاص و دانشِ مواد پیشرفته – پتانسیلِ بالایی برای تزریق به صنایعی همچون خودروسازی، نفت، گاز و پتروشیمی دارند.
محبتی تصریح کرد: روز صنعت دفاعی، فرصتی است برای یادآوری یک حقیقت تلخ اما درسآموز: اگر همان مدیریتِ جهادی، نظمِ عملیاتی و تفکرِ «تحریمشکنی» که در ساختِ پیچیدهترین سامانههای موشکی به کار گرفته شد، به عرصهی مدیریتِ آب، کشاورزی و تولیدِ داخلی وارد شود، بسیاری از گرههای کورِ اقتصادی گشوده خواهد شد.
وی گفت: آینده صنایع دفاعی ایران در گروِ «هوش مصنوعی» و «نبردهای سایبری» است؛ حوزهای که ترکیبِ نبوغِ جوانانِ نخبهی دانشگاهی در شرکتهای دانشبنیان با تجربهیِ میدانیِ متخصصانِ دفاعی، آن را به یک ترکیبِ برنده تبدیل کرده است. ما در حالِگذار از تولیدِ سختافزار به سمتِ تولیدِ «راهکارهای هوشمند» هستیم.
تحلیلگر مسائل سیاسی در خاتمه افزود: صنعت دفاعی ایران بیش از آنکه یک بازوی نظامی باشد، ویترینِ توانمندیهای مهندسی و اراده ملیِ ایرانیان است. ۳۱ مرداد، پیامِ صریحی به جهان مخابره میکند: ایرانِ قوی، نه تهدیدی برای همسایگان، بلکه لنگرگاهی برای ثبات و امنیت در منطقهای است که پیوسته دستخوشِ تلاطمهای فرامنطقهای است؛ حقیقتی که «اقتدارِ بومی» را به تنها گزینه منطقی برای ایرانِ فردا تبدیل کرده است.
گلاویژ اصحابی – تیتر۱
انتهای خبر/
