به گزارش خبرنگار گروه چندرسانه شبکه خبری تحلیلی «تیتر۱»، امروز حال‌وهوای مدارس طالقان رنگ دیگری داشت؛ زنگ کلاس‌ها در برابر هیبت یک میهمان آسمانی آرام گرفت و نیمکت‌ها شاهد حضوری شدند که بوی بهشت را با خود به همراه آورده بود.
شهید گمنام، این مسافر بی‌نشان قافله عشق، قدم به مدرسه‌هایی گذاشت که نسل فردای ایران را در آغوش خود پرورش می‌دهند؛ آمد تا بی‌آنکه سخنی بگوید، بلندترین درس زندگی را به دانش‌آموزان بیاموزد؛ درس مردانگی، وفاداری، غیرت و ایستادگی.
دانش‌آموزان طالقانی در حالی به استقبال این شهید والامقام رفتند که چشم‌هایشان روایتگر هزاران حرف ناگفته بود. پرچم‌های ایران در کنار تصاویر شهدا و زمزمه‌های صلوات، فضای مدارس را به عطر معنویت آمیخت و لحظاتی آفرید که گویی فاصله زمین و آسمان کوتاه‌تر شده بود.
این بار معلم، پای تخته نایستاده بود؛ پیکری آرام در میان جمع حضور داشت که روزگاری برای آرامش همین نسل، از تمام دلبستگی‌های دنیایی خود گذشت. او نامی نداشت که بر سنگ مزارش حک شود، اما نامش در حافظه یک ملت با واژه پرافتخار شهید گره خورده است.
چه زیباست که دانش‌آموزان، در روزگاری که جهان با هزاران هیاهو می‌کوشد قهرمانان پوشالی بسازد، با قهرمانی دیدار می‌کنند که بی‌ادعا از جان خود گذشت و پرچم عزت و آزادگی را برافراشته نگه داشت.
حضور این شهید گمنام در مدارس طالقان، تنها یک دیدار نمادین نبود؛ تجدید پیمانی بود میان نسل دیروز و فردای ایران، میان مردانی که در میدان‌های نبرد حماسه آفریدند و نوجوانانی که امروز باید روایتگر راه روشن آنان باشند.
شهید گمنام رفتنی نبود؛ او آمد تا در دل‌های کوچک دانش‌آموزان، بذرهای بزرگی بکارد؛ بذرهایی از جنس ایمان، شجاعت و عشق به میهن.
امروز در مدارس طالقان، شاید زنگ آخر به صدا درآمده باشد، اما زنگ بیداری و آگاهی با حضور این میهمان آسمانی، در جان دانش‌آموزان طنین‌انداز شد؛ میهمانی که بی‌نام آمد، اما نامش تا همیشه بر بلندای تاریخ این سرزمین خواهد درخشید.
هانیه ربیعی _ تیتر۱
انتهای خبر/
