ضحی سادات رسول، در گفتگو با خبرنگار گروه فرهنگی شبکه خبری تحلیلی «تیتر۱»، با اشاره به جایگاه هنرهای چوبی اظهار کرد: هنرهای چوبی تنها به ساخت وسایل تزئینی یا کاربردی محدود نمیشوند، بلکه جلوهای از خلاقیت، ذوق هنری و توانایی انسان در تبدیل عناصر طبیعی به آثار هنری هستند.
این کارشناس صنایعدستی افزود: در این رشته، هنرمند باید علاوه بر برخورداری از مهارت فنی، شناخت مناسبی از جنس چوب، بافت، رنگ و قابلیتهای آن داشته باشد؛ چراکه زیبایی اثر تنها به شکل ظاهری آن وابسته نیست، بلکه هماهنگی میان طرح، جنس و اجرای هنرمندانه نیز اهمیت بسیاری دارد.
وی با اشاره به شاخههای مختلف هنرهای چوبی بیان کرد: منبتکاری، معرقکاری، خراطی و دیگر هنرهای مرتبط با چوب، هرکدام زبان هنری خاص خود را دارند. در منبتکاری، هنرمند با برجستهسازی نقشها به سطح چوب عمق میبخشد؛ در معرقکاری، قطعات کوچک چوب با رنگها و بافتهای متفاوت در کنار یکدیگر قرار میگیرند و ترکیبی چشمنواز میسازند و در خراطی نیز فرمهای متنوع با ظرافت و مهارت شکل میگیرند.
سادات رسول ادامه داد: آنچه این هنرها را ارزشمند میکند، حضور عنصر خلاقیت و نگاه شخصی هنرمند است. ممکن است دو هنرمند از یک نوع چوب استفاده کنند، اما نتیجه کارشان به دلیل تفاوت در نگاه، طراحی و شیوه اجرا کاملاً متفاوت باشد.
وی با تأکید بر اهمیت حفظ اصالت هنرهای دستی تصریح کرد: انتقال این مهارتها به نسل جوان اهمیت زیادی دارد؛ زیرا صنایعدستی زمانی زنده میمانند که علاوه بر حفظ شیوههای اصیل، زمینه نوآوری و خلق آثار متناسب با سلیقه و نیازهای امروز نیز فراهم شود.
این کارشناس صنایعدستی با اشاره به نقش آموزش در توسعه هنرهای چوبی خاطرنشان کرد: آشنایی علاقهمندان با تکنیکهای مختلف این رشته و فراهمکردن فرصت یادگیری میتواند زمینه شناسایی استعدادهای تازه را فراهم کند. همچنین آموزش اصولی، هنرمندان را قادر میسازد تا در کنار حفظ روشهای سنتی، ایدههای نو و طرحهای خلاقانه را در آثار خود به کار بگیرند.
سادات سول همچنین معرفی هنرمندان و آثار آنان را یکی از راههای تقویت جایگاه هنرهای چوبی دانست و گفت: برگزاری نمایشگاهها، حمایت از هنرمندان و فراهمکردن زمینه عرضه آثار میتواند به دیدهشدن این هنر و افزایش انگیزه فعالان آن کمک کند.
وی با تأکید بر اهمیت پیوند میان هنر و اقتصاد افزود: صنایعدستی علاوه بر ارزش فرهنگی و هنری، ظرفیت مناسبی برای ایجاد اشتغال و درآمدزایی دارند و با برنامهریزی مناسب، بازاریابی و معرفی بهتر محصولات میتوان زمینه حضور گستردهتر هنرمندان در بازار فروش را فراهم کرد.
در پایان، هنرهای چوبی را میتوان روایت پیوند طبیعت و خلاقیت دانست؛ هنری که در آن چوب از یک ماده خام فراتر میرود و به بستری برای بیان احساس، اندیشه و زیبایی تبدیل میشود. پاسداشت چنین هنرهایی، پاسداشت ذوق و مهارتی است که در دستان هنرمندان شکل میگیرد و میتواند به میراثی ماندگار برای نسلهای آینده تبدیل شود.
هانیه ربیعی _ تیتر۱
انتهای خبر/