به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی شبکه خبری تحلیلی «تیتر۱»، در روزهایی که صدای انفجار، خانوادهها را از خانههایشان بیرون میکشید و چشمها در جستوجوی عزیزانشان میان آوار میچرخید، نیروهای تخصصی و گروههای جهادی نیز در کنار مردم حاضر شدند؛ از ارزیابی ایمنی ساختمانها و جلوگیری از گسترش خسارتها تا همراهی با خانوادههایی که ناگهان با خانهای آسیبدیده و روزهایی پراضطراب روبهرو شده بودند.
مهندس دانیال جودکی، کارشناس ارشد معماری و طراح و ناظر سازمان نظام مهندسی ساختمان استان البرز، در گفتوگو با تیتر۱، با اشاره به فعالیت خود در حوزه ساختمان از سال ۱۳۹۷، از حضور نیروهای تخصصی در روزهای بحرانی و ارزیابی واحدهای آسیبدیده در شهر جدید مهستان و گلسار روایت کرد.
وی با بیان اینکه در نخستین ساعات وقوع حادثه، نیروهای فنی با تکیه بر تخصص و تعهد خود در محل حاضر شدند، اظهار کرد: در چنین شرایطی مردم بهطور طبیعی دچار نگرانی، اضطراب و سردرگمی میشوند؛ بسیاری به دنبال فرزندان، همسر و اعضای خانواده خود بودند و تلاش میکردند عزیزانشان را به محلی امن منتقل کنند.
این مهندس بسیجی افزود: صدای انفجار و حجم تخریب، فضای سنگینی ایجاد کرده بود؛ بنابراین نخستین اقدامی که در مواجهه با مردم انجام میدادیم، آرامکردن آنها و تقویت روحیهشان بود تا نگرانی و اضطراب بیش از این بر خانوادهها غلبه نکند.
در آن لحظات، دیگر موضوع فقط آسیبدیدگی یک ساختمان نبود؛ با زندگی انسانهایی روبهرو بودیم که در چند ثانیه، تمام آرامش و امنیتشان زیر آوار رفته بود.
جودکی با اشاره به ارزیابیهای فنی ساختمانهای آسیبدیده، گفت: برخی واحدها تنها با شکستگی شیشهها مواجه شده بودند که با هماهنگیهای لازم، تلاش شد در کوتاهترین زمان شیشه یا پوشش موقت برای پنجرهها نصب شود تا سرما و بارندگی به داخل منازل نفوذ نکند و خسارت بیشتری به مردم وارد نشود.
وی ادامه داد: در برخی نقاط اما شرایط متفاوت و نگرانکنندهتر بود؛ شکاف در سقفها، ترکهای عمیق و مورب با زاویه تقریبی ۴۵ درجه روی ساختمانها دیده میشد که میتوانست نشانه نشست و آسیب سازهای باشد. در این موارد، انتقال فوری خانوادهها به محلهای اسکان اضطراری در دستور کار قرار گرفت تا تیمهای ارزیابی و کارشناسی بتوانند وضعیت ایمنی سازه را بهدقت بررسی کنند.
این طراح و ناظر سازمان نظام مهندسی ساختمان استان البرز تصریح کرد: هرجا امکان فعالیت گروههای جهادی برای رفع خطر و آمادهسازی اولیه وجود داشت، این نیروها وارد عمل میشدند و در مواردی که نیاز به اقدامات تخصصیتر بود، دستگاههای خدماترسان برای پایدارسازی و ایمنسازی ساختمانها پای کار میآمدند.
جودکی با مقایسه وضعیت گلسار و مهستان، بیان کرد: در گلسار، هدف یک سوله متروکه در نزدیکی شهر بود اما موج حادثه موجب واردآمدن خسارت به بخشهایی از شهر شد. در شهر جدید مهستان شرایط بهمراتب متفاوتتر بود؛ اصابت مستقیم به یک واحد مسکونی، تنها یک خانه را درگیر نکرده بود و نزدیک به ۶ واحد بهطور کامل تخریب شده بودند. شماری از طبقات نیز دچار آسیب جدی شده و ساختمانهای اطراف با شکستگی شیشهها، ترک و خسارتهای مختلف مواجه بودند.
وی با اشاره به تلخی صحنههای مشاهدهشده در محل حادثه، گفت: ما مهندسان برای ساختن و آبادانی وارد عرصه ساختمان شدهایم؛ به همین دلیل مواجهه با این حجم از ویرانی و آسیب انسانی بسیار سخت بود. با وجود اینکه خود را برای شرایط دشوار آماده کرده بودیم، چشم انسان بهسادگی نمیتواند این میزان از قساوت و خسارت را باور کند.
این فعال حوزه ساختمان، روایتهایی از خانوادههای گرفتار زیر آوار را نیز بازگو کرد و افزود: صحنههایی دیده میشد که فشار روانی شدیدی بر همه حاضران وارد میکرد؛ فرزندی که تلاش میکرد خود را به مادر گرفتار زیر آوار برساند، خانوادهای که خبری از پدرشان نداشتند و کودک خردسالی که در لحظه انفجار، پدرش برای محافظت از او، خود را سپر فرزندش کرده بود اما بهشدت مجروح شده بود، از جمله تلخیهای آن روزها بود.
جودکی با اشاره به اقدامات پس از حادثه، اظهار کرد: هزینه کارشناسی ساختمانهای آسیبدیده، رقمی بالغ بر حدود ۵۰۰ میلیون تومان برآورد میشد که با همراهی تیمهای تخصصی و کارشناسان بسیجی، این خدمات بهصورت رایگان به مردم ارائه شد.
وی افزود: حجم تخریب در واحدها یکسان نبود؛ برخی خسارتهای محدودتری داشتند و برخی دیگر نیازمند رسیدگیهای جدیتر بودند. با این حال، حضور مسئولان انقلابی، دستگاههای خدماترسان و گروههای جهادی از ساعات ابتدایی، کمک کرد بخشی از فشار روانی و اقتصادی از دوش مردم برداشته شود و مسیر بازگشت خانوادهها به شرایط عادی فراهم شود.
جودکی که در کنار فعالیتهای مهندسی، بهعنوان مربی و داور رسمی فدراسیون بسکتبال نیز فعالیت دارد، درباره اقدامات فرهنگی و اجتماعی خود در مهستان گفت: تلاش ما این بوده که کودکان و نوجوانان فقط در حوزه ورزش رشد نکنند، بلکه در کنار تربیت جسمی، از نظر روحی، فرهنگی و مسئولیتپذیری اجتماعی نیز تقویت شوند تا بتوانند با شناخت و آگاهی، مسیر درست را در جامعه انتخاب کنند.
وی از اجرای برنامههای خانوادگی و محیطزیستی در شهر جدید مهستان خبر داد و گفت: طی سالهای اخیر، اردوهای خانوادگی با محوریت پاکسازی مناطق تفریحی و گردشگری، پیادهرویهای خانوادگی و جشنهای پایان سال با هدف ترویج ورزش خانوادگی برگزار شده است.
این مربی بسکتبال با اشاره به روحیه کودکان و نوجوانان در روزهای جنگ، خاطرنشان کرد: شاگردان ما از پنج تا ۱۸ سال سن دارند و در همان روزهایی که بهدلیل شرایط موجود اعلام میکردیم باشگاه تعطیل است، تماس میگرفتند و با روحیهای مثالزدنی میگفتند «آمریکا هیچ غلطی نمیتواند بکند » و اصرار داشتند که تمرینها ادامه پیدا کند.
جودکی ادامه داد: شنیدن این جملات از زبان کودکانی که شاید هنوز درک کاملی از پیچیدگیهای دنیای سیاست و جنگ نداشته باشند، اما عشق به وطن را با تمام وجود درک کردهاند، برای ما بسیار تأثیرگذار بود. ما نیز بهعنوان فرزندان این سرزمین، همانند کودکان مظلوم میناب، جان و هستی خود را برای ایران عزیزمان میگذاریم و در دفاع از امنیت، عزت و سربلندی این خاک، لحظهای تردید نخواهیم کرد. کودکان میناب به ما یادآوری کردند که عشق به وطن، سن و سال نمیشناسد و گاهی بزرگترین درس ایثار و میهندوستی را باید از کوچکترین فرزندان این سرزمین آموخت.
جودکی در پایان تأکید کرد: این روحیه نشان میدهد کودکان و نوجوانان ما، در کنار تربیت خانوادگی، نسبت به قدرت و ظرفیتهای ایران شناخت دارند. آنان میدانند که ملت ایران در برابر فشارها و دشمنیهای متعدد ایستاده و با اتکا به توان داخلی، مسیر پیشرفت و عزت خود را ادامه خواهد داد.
گلاویژ اصحابی _ تیتر۱
انتهای خبر/