رؤیای «تور دوفرانس» دوچرخهسوار البرزی در برزخ کمبود امکانات
رکابزن ۱۹ ساله البرزی و فاتح ۵ مدال تاریخی مسابقات قهرمانی آسیا با انتقاد صریح از نبود حتی یک مسیر استاندارد تمرینی در کرج، گفت: بدون هیچ چشمداشت مالی، تنها خواسته او از متولیان ورزش استان صدور مجوز تردد ایمن برای نجات از کابوس تمرین در اتوبانهای مرگ و هموارسازی مسیر کسب سهمیه المپیک ۲۰۲۸ است.

به گزارش خبرنگار گروه ورزشی شبکه خبری تحلیلی «تیتر۱»، به مناسبت گرامیداشت روز و هفته تربیتبدنی و ورزش، پای صحبتهای یکی از مستعدترین چهرههای ورزش استان نشستیم؛ جوانی که توانست طلسم ۱۴ ساله دوچرخهسواری کشور را بشکند و پرچم ایران و نام البرز را در قاره کهن به اهتزاز درآورد.
محمد میرباقری، نابغه ۱۹ ساله دوچرخهسواری استان البرز و دارنده ۵ مدال رنگارنگ آسیایی، در گفتگو با خبرنگار «تیتر۱»، از فراز و نشیبهای دنیای حرفهای، نبود زیرساختهای پایهای نظیر پیست چوبی ۲۵۰ متری، معضل جدی امنیت جانی رکابزنان در محورهای البرز و تهران و اهداف بزرگش برای المپیک ۲۰۲۸ و تورهای معتبر جهانی سخن گفت.
از پیست اسکیت تا درخشش تاریخی بر سکوی آسیا
این ملیپوش البرزی با اشاره به نحوه ورود خود به این رشته پرطرفدار اظهار داشت: ورزش حرفهای را ابتدا با رشته اسکیت سرعت آغاز کردم و نزدیک به ۸ تا ۹ سال در این بخش فعال بودم؛ اما با توجه به اینکه پدرم در رشته دوچرخهسواری فعالیت میکرد، از سن ۱۶ سالگی با رسیدن به شرایط سنی و فیزیکی مناسب، اسکیت را کنار گذاشتم و تمام تمرکزم را بر دوچرخهسواری حرفهای معطوف ساختم.
امروز در سن ۱۹ سالگی و در کسوت یک دانشجو، دوچرخهسواری برای من صرفاً یک سرگرمی نیست، بلکه شغلی تماموقت با تمریناتی بهشدت سنگین و طاقتفرساست که فرصت هیچ فعالیت دیگری را در کنار آن باقی نمیگذارد.
وی درباره دستاوردهای خیرهکننده اخیر خود گفت: در مسابقات قهرمانی آسیا ۲۰۲۵ تایلند، لطف خدا شامل حالم شد و توانستم در یک فصل و در هر دو بخش جاده و پیست، مجموعاً ۵ مدال ارزشمند برای کشور کسب کنم. در رشته تایم تریل انفرادی پس از گذشت حدود ۱۴ سال یک اتفاق تاریخی رقم خورد و به مدال طلا دست یافتم؛ همچنین در بخش استقامت جاده نقره گرفتم و در بخش پیست نیز علاوه بر نشان نقره رشته المپیکی «اومنیوم»، دو نشان برنز در رشتههای «دور امتیازی» و «۳ کیلومتر انفرادی» به دست آوردم. پس از گذر از رده جوانان، با ورود به رده سنی امید، موفق شدم در کمترین سن قانونی مجاز در بازیهای آسیایی شرکت کنم و تجربه بسیار گرانبهایی اندوختم.
تمرین میان اتوبانهای مرگ؛ کرج حتی یک مسیر استاندارد ندارد
میرباقری با انتقاد شدید از نبود زیرساختهای تمرینی در شهرهای کرج و تهران تصریح کرد: یکی از بزرگترین چالشهایی که روزانه با آن دستوپنجه نرم میکنم، نبود حتی یک مسیر مشخص و استاندارد برای رکابزنی در کرج و تهران است. رکابزنان ناچارند برای انجام تمرینات سرعتی و استقامتی وارد اتوبانهای پرخطری همچون همت، حکیم یا جاده قدیم شوند تا شاید به دور مجموعه ورزشی آزادی برسند؛ مجموعهای که اخیراً با نصب ۵ الی ۶ دستانداز، همان امکان حداقلی را هم از ورزشکاران سلب کرده و این وضعیت به پسرفت قطعی دوچرخهسواری در منطقه منجر میشود.
این قهرمان البرزی با گریزی به تجربیات بینالمللی خود افزود: در کشورهایی مانند ژاپن، کره و حتی چین با وجود جمعیت سرسامآور، خطوط ویژه، تابلوهای ایمنی و فرهنگسازی دقیق اجرا شده است. پرخطرترین عامل برای ما، حواسپرتی رانندگان خودروهاست؛ استفاده از تلفن همراه پشت فرمان یا نزدیک شدن بیمحابا به دوچرخهسواران تا کنون جان چندین ورزشکار را در محورهای تهران و البرز گرفته است. از شهروندان استدعا دارم حین مواجهه با دوچرخهسواران، حداقل فاصله قانونی و ایمن ۱.۵ متری را رعایت کنند تا این حوادث مرگبار به صفر برسد.
جاده چالوس قفل است؛ پیست استاندارد چوبی نداریم
وی به ظرفیتهای بینظیر طبیعی استان اشاره کرد و گفت: محور کرج – چالوس یکی از زیباترین، فنیترین و بهترین جادههای کوهستانی ایران است که ظرفیت فوقالعادهای برای تمرینات حرفهای دارد؛ اما متأسفانه پلیس راهور به دلیل مسائل ترافیکی مانع ورود و تمرین دوچرخهسواران در این مسیر میشود. از سوی دیگر در سراسر کشور، حتی یک پیست استاندارد چوبی سرپوشیده ۲۵۰ متری نداریم؛ در حالی که رقبای آسیایی ما در ژاپن و چین با تکیه بر همین سازهها به سطح اول جهانی رسیدهاند و دود نبود این امکانات مستقیماً به چشم قهرمانان ملی میرود.
حمایتی مالی نمیخواهم؛ مدیرکل ورزش البرز فقط یک مجوز تردد صادر کند
رکابزن ملیپوش البرز با تأکید بر اینکه هزینههای رشته دوچرخهسواری به دلیل وابستگی تجهیزات به نرخ ارز بسیار سرسامآور شده است، ابراز داشت: تهیه و نگهداری دوچرخه، کفش، کلاه، عینک و البسه تخصصی کاملاً با یورو و دلار محاسبه میشود و این ورزش را به یکی از پرهزینهترین رشتهها بدل کرده است؛ با این حال من هیچگونه تقاضای حمایت مالی از ادارهکل ورزش و جوانان استان البرز ندارم.
میرباقری تصریح کرد: تنها خواهش من از مدیرکل محترم، صدور یک معرفینامه رسمی و معتبر برای تردد ایمن تمرینی است. پدرم برای حفاظت از جان من و حمل ملزومات و ابزار، یک دستگاه موتورسیکلت اسکورت در نظر گرفته که پشت سر من حرکت میکند؛ اما متأسفانه به دلیل سختگیریهای راهور پس از تصادفات اخیر، مدام با توقیف موتور یا ممانعت از تمرین مواجه میشویم. این عدم هماهنگی برنامههای آمادهسازی مرا مختل کرده و صدور یک مجوز رسمی میتواند مسیر تمرینات را هموار سازد.
فرهنگ دوچرخه، نسخه شفابخش آلودگی هوای کلانشهرهای البرز و پایتخت
وی در بخش دیگری از این گفتگو، ترویج فرهنگ دوچرخهسواری را ضرورتی همگانی دانست و یادآور شد: به مناسبت هفته ورزش به همه هموطنان و هماستانیها توصیه میکنم ورزش را به عنوان عنصری نشاطآور در سبد زندگی روزمره قرار دهند. علاوه بر بعد سلامت، ایجاد ایستگاههای عمومی و استقرار دوچرخههای شهری -مشابه تجارب موفقی که در ترکیه یا ژاپن دیدهام- مؤثرترین راهکار برای مهار معضل آلودگی هوا و کاهش ترافیک سنگین کلانشهرهایی مانند کرج و تهران است.
نشانهگیری المپیک ۲۰۲۸ و رؤیای رکابزنی در «تور دو فرانس»
محمد میرباقری در خاتمه با ترسیم چشمانداز قهرمانی خود تاکید کرد: هدفگذاری قطعی من ایستادن بر سکوی مسابقات قهرمانی آسیا ۲۰۲۷ در رده سنی بزرگسالان است؛ درخششی که بیشک سهمیه ورود به المپیک ۲۰۲۸ لسآنجلس را رقم خواهد زد. تمام تلاشم را به کار بستهام تا به عنوان نخستین رکابزن ایرانی تاریخ، در معتبرترین رقابتهای جهان همچون «تور دو فرانس» و «جیرو دیتالیا» به میدان بروم. پیمودن این مسیر حتمی است، اما حمایت مسئولان البرزی و متولیان ورزشی سرعت تحقق این رؤیای ملی را دوچندان خواهد کرد.
گلاویژ اصحابی _ تیتر۱
انتهای خبر/




