نخبگان؛ ستون فقرات اقتصاد مقاومتی ایران
اقتصاد مقاومتی زمانی بهطور واقعی شکل میگیرد که توان درونی کشور فعال شود و منابع انسانی توانمند نقش محوری ایفا کنند.
به گزارش اختصاصی خبرنگار گروه اقتصادی شبکه خبری تحلیلی «تیتر۱»؛ مهمترین بخش این سرمایه انسانی، جامعه نخبگان است؛ مجموعهای از افراد متخصص، خلاق و مسئلهحلکن که میتوانند روند توسعه را شتاب دهند و کشور را در برابر فشارهای بیرونی مقاومتر کنند.
نقش نخبگان در کاهش آسیبپذیری اقتصادی:
الف) شناسایی و رفع گلوگاههای فناورانه در صنایع راهبردی
ب) افزایش بهرهوری در تولید و مدیریت منابع
ج) ایجاد فناوریهای بومی که نیاز به واردات را کاهش میدهد
د) ارائه تحلیلهای دقیق برای تصمیمسازی اقتصادی
این توانمندیها موجب میشود اقتصاد کشور از تکیه بر عوامل بیرونی فاصله بگیرد و توان چانهزنی و استقلال عملی آن افزایش یابد.
ضرورت بهرهگیری سازمانیافته از نخبگان
توان نخبگان تنها زمانی اثرگذار است که سازوکارهای مشخص برای استفاده از ظرفیت آنها فراهم باشد. بخشهایی که بیش از دیگران به حضور تخصصی آنها نیاز دارند شامل صنعت، کشاورزی دانشبنیان، انرژی، حملونقل پیشرفته، اقتصاد دیجیتال و نظام حکمرانی داده است. نبود ساختارهای ارتباطی میان نخبگان و بدنه اجرایی، باعث هدررفت بخش مهمی از این ظرفیت میشود.
موانع اصلی:
الف) اتصال ضعیف میان دانشگاه و صنعت
ب) مهاجرت نیروهای متخصص به دلیل نبود فرصتهای شغلی پایدار
ج) کمبود سرمایهگذاری در شرکتهای دانشبنیان
د) فرآیندهای اداری طولانی در پذیرش ایدهها و پروژهها
این موانع باعث میشود چرخه نوآوری کند و نقش نخبگان در حل مشکلات اقتصادی محدود بماند.
راهکارهای تقویت مشارکت نخبگان:
الف)ایجاد شبکههای ملی مسئلهیابی و مسئلهحلکنی با حضور نخبگان
ب) تبدیل حمایتهای مقطعی به حمایتهای پایدار و هدفمند
ج) افزایش سهم پژوهش و توسعه در بنگاههای بزرگ
د) تسهیل ورود شرکتهای دانشبنیان به زنجیره تأمین صنایع مادر
خ) طراحی نظام انگیزشی که مشارکت مستمر متخصصان را تقویت کند
این مجموعه از اقدامها زمینهای فراهم میکند تا ایدههای نو تبدیل به محصولات و خدمات قابل عرضه در بازار شوند و پایههای اقتصاد مقاومتی را تقویت کنند.
اتکا به توان نخبگان یکی از مطمئنترین مسیرها برای افزایش تابآوری اقتصادی و کاهش اثرپذیری از تحولات خارجی است. بهرهگیری هدفمند از ظرفیت این نیروها میتواند رشد فناوری، توسعه تولید داخلی و شکلگیری مزیتهای رقابتی پایدار را ممکن سازد.
هرچه پیوند میان نظام تصمیمگیری و جامعه نخبگانی نزدیکتر باشد، تحقق اقتصاد مقاومتی شتاب بیشتری خواهد گرفت.
جوانان، بهویژه جوانان نخبه و خلاق، نقشی کلیدی و حیاتی در تحقق اقتصاد مقاومتی ایفا میکنند. در واقع، آنها موتور محرکه اصلی بسیاری از نوآوریها و راهحلهای پیشران در این مسیر هستند.
این نقش کلیدی از چند جهت قابل بررسی است:
۱) نوآوری و خلاقیت: جوانان معمولاً با ذهن بازتر و آمادگی بیشتری برای پذیرش ایدههای جدید، پتانسیل بالایی در نوآوری و خلاقیت دارند. آنها میتوانند راهحلهای خلاقانه برای چالشهای اقتصادی، از جمله دور زدن تحریمها، توسعه فناوریهای جدید و بهینهسازی فرآیندها ارائه دهند.
۲) انرژی و پویایی: انرژی و انگیزه بالای جوانان، آنها را قادر میسازد تا پروژههای پیچیده و طولانیمدت را با پشتکار دنبال کنند. این پویایی برای پیشبرد طرحهای اقتصادی که نیاز به تلاش مستمر و غلبه بر موانع دارند، بسیار ارزشمند است.
۳) آشنایی با فناوریهای روز: نسل جوان عموماً با آخرین دستاوردهای فناوری، بهخصوص در حوزه دیجیتال، آشنایی بیشتری دارند. این آشنایی برای پیادهسازی اقتصاد مقاومتی که یکی از ارکان آن، توسعه اقتصاد دانشبنیان و دیجیتال است، حیاتی است.
۴) فرصتسازی در شرایط دشوار: در شرایط تحریم و فشار اقتصادی، این جوانان هستند که با رویکرد “ما میتوانیم” و تکیه بر ابتکارات فردی و جمعی، فرصتهای جدیدی را خلق میکنند. آنها میتوانند با ایجاد استارتاپها، توسعه کسبوکارهای کوچک و متوسط و بومیسازی فناوریها، اقتصاد را در برابر شوکها مقاوم سازند.
۵) تولید علم و دانش: بخش قابل توجهی از پژوهشگران و دانشجویان ممتاز کشور را جوانان تشکیل میدهند. حمایت از این قشر برای تولید علم، تربیت متخصصان آینده و انتقال دانش به بدنه اجرایی و تولیدی کشور، اساس توسعه پایدار و اقتصاد مقاومتی است.
بنابراین، سرمایهگذاری بر روی جوانان، فراهم کردن بسترهای مناسب برای شکوفایی استعدادهایشان، حمایت از ایدهها و طرحهای نوآورانه آنها، و ایجاد فرصتهای شغلی پایدار برایشان، نه تنها برای تحقق اقتصاد مقاومتی، بلکه برای پیشرفت کلی کشور امری ضروری است.
گلاویژ اصحابی – تیتر یک
انتهای خبر/
