به گزارش خبرنگار گروه اقتصادی شبکه خبری تحلیلی «تیتر۱»؛ در روزگاری که بسیاری از افراد به دنبال شغل هستند و کارآفرینی با مشکلات فراوانی دستوپنجه نرم میکند، هنوز هم هستند کسانی که به جای گلایه، آستین بالا میزنند و برای دیگران فرصت میسازند. «راحله رحیمی» یکی از همین بانوان کارآفرین استان البرز است؛ زنی که سالهاست با هنر اصیل ایرانی، نه تنها فرش و گلیم میبافد، بلکه امید، استقلال و عزتنفس را نیز در دل صدها خانواده زنده کرده است.
او امروز یکی از چهرههای شناختهشده حوزه صنایعدستی استان البرز به شمار میرود؛ بانویی که در زمینه تولید فرش، گلیم، تابلوفرش، کیفهای دستدوز تلفیقی با فرش و گلیم ایرانی و دیگر محصولات صنایعدستی فعالیت میکند و توانسته است زمینه اشتغال بیش از هزار نفر را فراهم کند.
آنچه فعالیت رحیمی را از بسیاری از کارآفرینان متمایز میکند، توجه ویژه او به اقشار کمتر دیدهشده جامعه است. نابینایان، کمبینایان، ناشنوایان، کمشنوایان، بانوان سرپرست خانوار و افراد دارای معلولیت، بخش مهمی از هنرجویان او را تشکیل میدهند؛ افرادی که شاید فرصتهای شغلی کمتری در اختیار داشته باشند، اما با آموزش این هنر، به درآمدی پایدار رسیدهاند.
راحله رحیمی در گفتگو با خبرنگار ما، از مسیر پرپیچوخم کارآفرینی میگوید؛ مسیری که با سختیهای فراوان همراه بوده اما هرگز او را از ادامه راه منصرف نکرده است.
او با اشاره به پیشنهادهای متعدد برای فعالیت در خارج از کشور میگوید: بارها از کشورهای مختلف دعوتنامه دریافت کردم اما هیچوقت حاضر نشدم ایران را ترک کنم. عشق به وطن و مردم کشورم باعث شد با وجود همه کمبودها و مشکلات، بمانم و هرچه در توان دارم برای مردم سرزمینم انجام دهم.
این بانوی کارآفرین، روزهای ابتدایی فعالیتش را به خوبی به خاطر دارد؛ روزهایی که امکانات چندانی در اختیار نداشت و مجبور شد خانه شخصی خود را به یک کارگاه تولیدی تبدیل کند.
رحیمی میگوید: کار را از خانه آغاز کردم. بعدها کارگاهی اجاره کردم اما هزینههای اجاره بسیار سنگین است. اگر مسئولان فضایی مناسب در اختیار ما قرار دهند، میتوانیم افراد بسیار بیشتری را آموزش دهیم و فرصتهای شغلی جدید ایجاد کنیم.
او معتقد است بزرگترین سرمایه یک کارآفرین، اعتماد به انسانهاست؛ به همین دلیل هیچگاه میان افراد دارای معلولیت و سایر افراد تفاوتی قائل نشده است.
رحیمی با لبخند از توانایی نابینایان سخن میگوید: خیلیها تصور میکنند کار با جامعه معلولان سخت است، اما واقعیت این است که فقط باید به تواناییهایشان اعتماد کرد. حتی نابینایان در بسیاری از موارد از افراد بینا بهتر فرش میبافند. حس لامسه آنها بسیار قوی است و رنگها را با روشهای خاص خودشان تشخیص میدهند. کافی است فرصت داشته باشند.
او مهمترین دغدغه افراد دارای معلولیت را نبود فرصت شغلی میداند و برای رفع همین مشکل، شیوهای متفاوت را در پیش گرفته است؛ مدلی که هم آموزش را شامل میشود و هم اشتغال را.
رحیمی توضیح میدهد: ابتدا هنرجو را آموزش میدهیم، سپس دار قالی، نخ، نقشه و تمام وسایل مورد نیاز را در اختیارش قرار میدهیم. پس از پایان بافت، محصول را از او تحویل میگیریم، در بازار به فروش میرسانیم و سود حاصل را به بافنده پرداخت میکنیم. به این ترتیب هنرجو دغدغه فروش محصول را ندارد و فقط روی تولید تمرکز میکند.
به گفته او، همه هنرجویان در کارگاه حضور ندارند و بسیاری از آنها در خانه مشغول بافت فرش و گلیم هستند؛ موضوعی که به ویژه برای بانوان سرپرست خانوار اهمیت زیادی دارد، زیرا بدون دور شدن از خانواده میتوانند درآمد کسب کنند.
این بانوی کارآفرین با اشاره به سابقه فعالیت حرفهای خود میگوید: حدود ۱۵ سال است که به طور تخصصی در زمینه فرش، گلیم و محصولات مرتبط فعالیت میکنیم. طی این سالها با فروشندگان بسیاری همکاری داشتهایم و خوشبختانه امروز مشکلی برای فروش محصولات نداریم. علاوه بر بازار داخلی، آثار ما به کشورهای مختلف نیز صادر میشود.
رحیمی تاکنون چندین بار عنوان کارآفرین برتر استان البرز را کسب کرده و توانسته است دهها بانوی سرپرست خانوار را به استقلال مالی برساند؛ موفقیتی که به گفته خودش، ارزش آن از هر عنوان و جایزهای بیشتر است.
با این حال، فعالیت در حوزه صنایعدستی نیز از مشکلات اقتصادی کشور بیتأثیر نمانده است. او نوسان قیمت نخ ابریشم را یکی از مهمترین چالشهای تولیدکنندگان میداند و میگوید: هر بار که برای خرید مواد اولیه میرویم، با قیمت جدیدی روبهرو میشویم. این نوسانات برنامهریزی را برای تولیدکنندگان بسیار دشوار کرده است.
در روزگاری که بسیاری از جوانان و خانوادهها چشمانتظار یک فرصت شغلی هستند، روایت راحله رحیمی یادآور این حقیقت است که کارآفرینی فقط راهاندازی یک کسبوکار نیست؛ ساختن آینده برای دیگران است. او با دستانی که سالها تار و پود فرش ایرانی را در هم تنیده، امید، عزتنفس و استقلال مالی را نیز به زندگی صدها نفر هدیه داده است.
شاید دار قالی برای بسیاری تنها ابزاری برای بافت یک فرش باشد، اما برای این بانوی کارآفرین، هر گره فرش، گرهی از مشکلات یک خانواده را باز میکند.
اگر چنین ظرفیتهایی بیش از گذشته مورد حمایت مسئولان قرار گیرد، بیشک هنر اصیل ایرانی میتواند علاوه بر حفظ میراث فرهنگی، به یکی از مؤثرترین مسیرهای اشتغالزایی و توانمندسازی اقشار مختلف جامعه تبدیل شود؛ مسیری که راحله رحیمی سالهاست با عشق، صبر و امید در آن قدم برمیدارد.
الهه ملاحسینی _ تیتر۱
انتهای خبر/
