وقتی ۲۰ پزشک مرهم زخمهای ملکآباد شدند
در روزهایی که آفتاب خرداد بر تَن رنجور ملکآباد میتابید، ۲۰ پزشک سپیدپوش آمدند تا نبض امید را در دل محرومیت دوباره زنده کنند.
به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی شبکه خبری تحلیلی «تیتر۱»؛ تقویم، ششم و هفتم خردادماه را نشان میداد؛ روزهایی که گرمای زودهنگام خرداد با اشتیاق تیمی همراه شد که مقصدشان نه یک درمانگاه لوکس، بلکه محلهای بود که نامش «ملکآباد» است اما سالهاست با محرومیت دستوپنجه نرم میکند.
گروه جهادی «منتظران صالح»، همانهایی که پیش از این ردپای خدمتشان در کمالشهر، نظرآباد و آقتپه جا مانده بود، این بار راهی چهارباغ شدند. جایی که فاصله میان سلامتی و بیماری، گاهی فقط به اندازه هزینه یک ویزیت ساده یا یک نسخه دارو است.
۲۰ سپیدپوش در میانه میدان
آرمان مقدسیان، جانشین مدیر گروه، با آرامشی که از جنس خدمت خالصانه است، از تیم ۲۰ نفرهای میگوید که بدون چشمداشت، آستین بالا زدهاند. اینجا از پزشک عمومی و متخصص داخلی گرفته تا تیم مامایی و تغذیه، همه در کنار هم بودند. راهروهای موقتی که بوی الکل و دارو میداد، میزبان ۶۰۰ جفت چشمی بود که با امید به تماشای پزشکان نشسته بودند.
فراتر از یک ویزیت ساده
ماجرا فقط به یک نسخه ختم نشد. زنانی که شاید ماهها بود نیاز به چکاپ داشتند، حالا با حضور متخصصان زنان و خدمات سونوگرافی رایگان، باری از دوششان برداشته شده بود. داروخانه کوچک اردو، داروها را نه با قیمت ریال، که با بهای لبخند به دست مردم میرساند.
پل میان محرومیت و درمان
صحنه زیبای این دو روز، وقتی بود که تیم ارجاع و کلینیک مجازی، دست بیماران حاد را رها نکردند. آنها که در ملکآباد تشخیص بیماری سختتری گرفتند، به امان خدا رها نشدند؛ بلکه با هماهنگی تیم، مستقیم به بیمارستانها و متخصصان پیوند خوردند تا ثابت شود «جهادی بودن» یعنی تا انتهای مسیر درمان کنار مردم ماندن.
مهمانان ویژه در قاب خدمت
حضور مسئولانی چون مصطفی ترابی مسئول بسیج دانشجویی البرز، حسین حسنیان فرمانده سپاه چهارباغ و سید امیر میرخلیلی (معاون فرهنگی دانشگاه علوم پزشکی البرز) در میان شلوغی جمعیت، نشان از اهمیت این حرکت داشت؛ اما حقیقت آن است که قهرمانان اصلی این دو روز، نه فقط پزشکان، بلکه مردمی بودند که با وجود سختیها، با روی گشاده از تیم جهادی استقبال کردند.
سخن آخر
اردوی ملکآباد تمام شد، اما قصه «منتظران صالح» ادامه دارد. آنها میروند تا در نقطهای دیگر از این خاک، ثابت کنند که عشق به خدمت، مرز و منطقه نمیشناسد. ۶۰۰ ویزیت، ۶۰۰ لبخند و یک دنیا امید؛ این تمام دستاورد دو روز زندگی در قلب محرومیت بود.
