کلاسهای مجازی؛ چالش خانوادهها در مسیر آموزش
یک مشاور و مددکار اجتماعی، با اشاره به پیامدهای آموزشی و روانی کلاسهای مجازی تأکید کرد: آموزش آنلاین اگرچه روند یادگیری را متوقف نکرده، اما فشارهای تازهای را به دانشآموزان و خانوادهها، بهویژه مادران، تحمیل کرده است.
به گزارش خبرنگار گروه سبک زندگی شبکه خبری تحلیلی «تیتر۱»، با تغییر سبک زندگی در سالهای اخیر، بسیاری از ابعاد زندگی اجتماعی و فردی دستخوش تحول شده است. در این میان، آموزش مجازی به عنوان یکی از مهمترین این تغییرات، به سرعت جای خود را در نظام آموزشی باز کرده و اکنون به بخشی جدانشدنی از زندگی دانشآموزان و دانشجویان تبدیل شده است.
سولماز کمالزارع با اشاره به چالشهای این شیوه آموزشی اظهار داشت: نبود فضای حضوری کلاس، مشکلات اینترنت، حواسپرتیهای محیط خانه و کاهش تعامل مستقیم با معلم یا استاد، از جمله عواملی هستند که میتوانند روند یادگیری را برای دانشآموزان دشوارتر کنند و احساس خستگی و کلافگی ایجاد کنند.
این مشاور و مددکار اجتماعی افزود: یکی از موضوعاتی که کمتر به آن پرداخته میشود، فشار مضاعفی است که در روابط خانوادگی، بهویژه میان مادر و فرزند، شکل میگیرد. در بسیاری از خانوادهها، مادران به نوعی به همراه و ناظر کلاسهای مجازی تبدیل شدهاند؛ از آمادهسازی ابزارهای دیجیتال گرفته تا پیگیری تکالیف. این مسئولیت جدید میتواند احساس خستگی و فرسودگی ایجاد کند.
وی ادامه داد: از سوی دیگر، کودکان و نوجوانان ممکن است احساس کنند استقلالشان کاهش یافته یا بیش از حد تحت نظارت قرار دارند؛ موضوعی که گاهی به تنشها و دلخوریهای مکرر در خانواده منجر میشود.
کمالزارع همچنین به مشکلات فنی اشاره کرد و گفت: قطع و وصل شدن اینترنت یا سرعت پایین آن، یکی از عوامل استرسزا برای دانشآموزان و والدین است. این اختلالها میتواند احساس ناتوانی، عصبانیت یا ناامیدی ایجاد کند و بر فضای عاطفی خانواده اثر بگذارد.
این مددکار اجتماعی با تأکید بر اینکه بسیاری از خانوادهها نقشی در شکلگیری این شرایط نداشتهاند، تصریح کرد: دانشآموزان و والدین شاید کمترین سهم را در ایجاد این وضعیت داشته باشند، اما اکنون با پیامدهای آن روبهرو هستند و دغدغه اصلی آنان ادامه روند یادگیری است.
وی مهمترین گام در مواجهه با آموزش مجازی را «پذیرش شرایط» دانست و گفت: پذیرش به معنای نادیده گرفتن مشکلات نیست، بلکه به افراد کمک میکند با آرامش بیشتری به دنبال راهحل باشند.
کمالزارع در ادامه چند راهکار کاربردی ارائه داد: داشتن برنامه مشخص برای زمان کلاسها و انجام تکالیف، ایجاد فضایی آرام برای حضور در کلاس، اختصاص زمانهایی برای استراحت و کاهش استفاده مداوم از صفحه نمایش و همچنین ایفای نقش حمایتی از سوی والدین به جای نقش کنترلگر، میتواند بسیاری از تنشها را کاهش دهد.
این مشاور در پایان خاطرنشان کرد: کلاسهای مجازی شاید جای آموزش حضوری را به طور کامل پر نکنند، اما فرصتی هستند تا روند یادگیری متوقف نشود. اگر خانوادهها با صبر، همکاری و درک متقابل از این دوره عبور کنند، این تجربه میتواند به تقویت همدلی و سازگاری در خانواده منجر شود.
فرزانه احراری _ تیتر۱
انتهای خبر/
