فردین احمدی در گفتگوی اختصاصی با خبرنگار گروه اجتماعی شبکه خبری تحلیلی «تیتر۱» به عوامل شکلگیری یأس، بیانگیزگی و فرسایش فکری در میان نخبگان اشاره کرد و گفت: نخبگان با عدم بهکارگیری توان علمی و فکری آنها در مسیر پیشرفت کشور، انجام امور اجرایی ساده و پیشپاافتاده بدون نیاز به نبوغ و فاقد اثربخشی راهبردی، ناامید میشوند.
نویسنده و پژوهشگر برتر البرز با اشاره به اینکه تمام نخبگان الزاماً مدیر نیستند اما مدیران باید نخبه باشند، افزود: نخبگان با قرارگرفتن در جایگاه غیرمرتبط با تخصص و توانمندی آنها دچار یأس، دلزدگی و بیانگیزگی میشوند و این مسأله برخلاف تأکیدات رهبر معظم انقلاب اسلامی درباره ضرورت احساس مفید بودن نخبگان در کشور است.
وی عدم اشتغال نخبگان در مشاغل علمی، اجرایی و مدیریتی متناسب با توان آنها را یکی از مهمترین چالشها و مشکلات ساختاری امروز کشور دانست و اظهار داشت: بسیاری از نخبگان شغل مناسبی برای تأمین حداقلهای زندگی ندارند، حوزه فعالیت آنها مرتبط با نیازهای اولویتدار جامعه نبوده و اثرگذاری ملموسی در روند پیشرفت کشور ایجاد نمیکند.
این پژوهشگر برتر کشور با اشاره به وضعیت جذب نخبگان در دانشگاهها، تصریح کرد: علاوه بر عدم توجه به عنصر نخبگی در فرآیندهای جذب هیأت علمی، در حوزههای اجرایی هم اغلب مدیران اعتماد لازم بهایدههای نو و خلاقانه نخبگان ندارند در نتیجه طرحها واندیشههای آنان در تصمیمسازیها و اجرا مورد استفاده قرار نمیگیرد.
احمدی پیشرفت کشور را در گرو اثرگذاری افکار وایدههای نخبگان دانست و با اشاره به اینکه اشتغال نخبگان به امور ساده اجرایی زمینهساز فرسایش ذهنی و ناامیدی است، گفت: نخبگان بدون برخورداری از شغل مؤثر و درآمد کافی در کشور ماندگار نخواهند بود در نتیجه فعالیت در مشاغل سرنوشتساز، علاوه بر تأمین معیشت، امکان تحققایدهها و تبدیل تفکر به عمل را فراهم کرده و به سود آنها و کشور است.
وی با اشاره به اینکه بهکارگیری نخبگان در حوزه تخصصی و مرتبط با توان علمی، پژوهشها را کاربردی خواهد کرد، افزود: مواجهه مستقیم نخبگان با مسائل واقعی کشور و دسترسی به دادهها و اطلاعات عملیاتی آنها را از تفکرات غیرواقعی دور کرده و به حل مسائل سوق میدهد.
مدرس دانشگاه با تأکید بر اینکه نبوغ نخبگان محدود به رشته تحصیلی آنها نبوده و ذهن نخبه، پویا و قابل تسری به حوزههای مختلف است، اظهار داشت: آموزش و پژوهش این ذهن را برای تحلیل، استنتاج و تصمیمسازی درباره چالشهای متنوع پرورش میدهد.
احمدی تصریح کرد: بهکارگیری نخبگان جوان در پستهای کلان آسیبی به توان فکری آنها وارد نکرده و در کنار تجربهاندوزی، موجب قدرت تحلیل و تصمیمگیری آنها خواهد شد.
وی با اشاره به اینکه از هر ۱۰ فرد دارای تحصیلات عالی در کشورهای در حال توسعه، یک نفر در کشورهای توسعهیافته مشغول به کار و زندگی است، گفت: بر اساس تجربه کشورهایی مانند زیمباوه مهاجرت گسترده نخبگان بهویژه در حوزه سلامت آسیبهای جدی به خدمات اجتماعی و پزشکی وارد میکند.
احمدی کاهش نرخ بازگشت نخبگان مهاجر را هشداری جدی برای مسئولان دانست و افزود: ایجاد صندوقهای سرمایهگذاری ویژه نخبگان بازگشتی، ارائه وامهای یارانهای برای راهاندازی کسب و کار و سپردن مدیریت این صندوقها به آنها زمینه ماندگاری جوانان را فراهم میکند.
این پژوهشگر با اشاره به اینکه ترکیبی از انگیزه، تخصص، پژوهش، کاربرد، اجرا، مدیریت و حداقلهای رفاهی، بهترین فرمول برای حفظ و بازگشت نخبگان است، در خاتمه اظهار داشت: بیتوجهی به این سرمایه انسانی به عنوان اسطورههای فردای ایران، خسارتی جبرانناپذیر برای آینده کشور به همراه خواهد داشت.
الهه ملاحسینی _ تیتر یک
انتهای خبر/
