در روزهایی که غبار اندوه بر چهره آسمان نشسته و دلهای بیقرار از اقصینقاط کشور و حتی مرزهای همسایه، راهیِ میعادگاهِ بدرقه شدهاند، نقطهای در حاشیه البرز، به کانون جوششِ مهر تبدیل شده است. چهارباغ، با همان سادگی و بیآلایشیِ همیشگیاش، حالا فراتر از یک جغرافیا، به خانه دومِ زائرانی بدل شده که با پای پیاده یا سواره، خود را به مسیر عشق رساندهاند. در گفتگوی امروز «تیتر۱»، سراغ «مسلم بابالو»، دبیر اسکان زائران چهارباغ رفتیم تا از ناگفتههای این میزبانی عاشقانه بشنویم؛ جایی که دیوارهای باغویلاها، نه برای تفریح، که برای آرامشِ زائرِ خسته، باز شدهاند.
تیتر۱: جناب آقای بابالو، این روزها چهارباغ حال و هوای متفاوتی دارد. گویا مردم چهارباغ خود را برای یک میزبانی بزرگ آماده کردهاند. وضعیت اسکان در این منطقه به چه صورت است؟
بابالو: سلام به شما و مخاطبان عزیز «تیتر۱». بله، حق با شماست؛ اینجا دیگر بحثِ وظیفه اداری نیست، بحثِ «غیرتِ مهماننوازی» است. ما در چهارباغ خودمان را مهیای میزبانی از زائرانی کردهایم که از استانهای غربی، عراق و حتی ترکیه عبور میکنند تا به مراسم وداع برسند. مصلی نماز جمعه ملکآباد، ۳۰ حسینیه و ۸۰ باغویلا را آماده کردهایم. اما حقیقت این است که امکانات ما فقط به این ساختمانها محدود نمیشود؛ دلهای مردم چهارباغ بزرگتر از این حرفهاست.
تیتر۱: چه تمهیداتی برای رفاه حال زائران اندیشیدهاید؟ شاید برای کسی که کیلومترها راه آمده، یک دوش آب گرم یا یک وعده غذای گرم، بیش از هر چیزی ارزشمند باشد.
بابالو: دقیقاً همینطور است. هدف ما این است که زائر وقتی وارد چهارباغ میشود، فراموش کند که در مسیر است. صبحانه، ناهار، شام، محل استراحت و حتی امکانات استحمام را فراهم کردهایم تا زائر احساس کند دقیقاً در خانه خودش است. ما ۲۴ ساعته در خدمتیم و این پذیرایی تا آخرین لحظهای که مهمانان از حریم استان البرز عبور کنند و مراسم تشییع رهبر شهیدمان به پایان برسد، با تمام توان ادامه دارد.
تیتر۱: شنیدهها حاکی از ظرفیتهای بسیار بالایی است. آیا پیشبینیها برای این موجِ عظیم جمعیت کافی است؟
بابالو: ما برای ۳ میلیون نفر ظرفیتسازی کردهایم. البته این عدد روی کاغذ است؛ اگر جمعیت بیشتر شود، مردم چهارباغ ثابت کردهاند که هیچ بنبستی برایشان وجود ندارد.
تیتر۱: نکتهای که در گزارشهای میدانیمان میبینیم، مشارکت فوقالعاده مردم است. به نظر میرسد این میزبانی کاملاً مردمی شده است.
بابالو: بله، این زیباترین بخش ماجراست. این خدمت، فراتر از اقداماتِ دستگاههای اجرایی است. مردم خونگرم، انقلابی و باصفای چهارباغ، خودشان میداندار شدهاند. یکی خودروی شخصیاش را برای جابجایی زائران آورده، دیگری درِ خانهاش را باز کرده و آن یکی مشغول تدارک پذیرایی است. این «مهماننوازیِ خودجوش»، همان چیزی است که چهارباغ را در این روزهای تلخ، به محلی برای آرامشِ جانهایِ بیقرار تبدیل کرده است.
اینجا چهارباغ است؛ جایی که «زائر» تنها یک واژه نیست، بلکه یک «مهمان عزیز» است که بر چشمهای مردمِ این دیار قدم میگذارد. وقتی میبینیم باغویلایی که روزی برای سکوت و تنهایی بود، حالا پر شده از هیاهوی دعای زائرانی که برای بدرقه رهبرشان آمدهاند، میفهمیم که خونِ حسین (ع) هنوز در رگهای این سرزمین میجوشد.
چهارباغ، با دستان پینهبسته کشاورزانش و با لبخندهای بیریای مردمانش، ثابت کرد که برای «آغوش باز کردن»، نیازی به تشریفات نیست؛ کافی است عشق در میان باشد. اینجا، در حاشیه البرز، زائران در خانهای امن نشستهاند؛ خانهای که ستونهایش نه از سنگ و سیمان، که از «عشق به آرمان» بنا شده است.
گلاویژ اصحابی _ تیتر۱
انتهای خبر/
