وقتی گرههای هنر تار و پود کارآفرینی را میبافد
نسترن جلالی، بانوی تولیدکننده محصولات قیطانی، مسیرش را از دوخت وسایل موردنیاز خود و فرزندش آغاز کرد و با علاقه، تمرین و حمایت خانواده، امروز به کسبوکاری کوچک با حضور در نمایشگاهها، فروش اینترنتی و همکاری با چند نفر رسیده است.

به گزارش خبرنگار گروه چندرسانه شبکه خبری تحلیلی «تیتر۱»؛ گاهی یک هنر، پیش از آنکه به شغل تبدیل شود، بخشی از زندگی روزمره است؛ مهارتی که در ابتدا برای رفع نیازهای شخصی به کار گرفته میشود، اما با گذشت زمان، علاقه و پشتکار، میتواند راهی برای کسب درآمد و حتی ایجاد فرصت شغلی برای دیگران باشد. داستان نسترن جلالی، تولیدکننده محصولات قیطانی، از همین نقطه آغاز میشود؛ از روزهایی که برای خودش و فرزندش میدوخت و شاید تصور نمیکرد این علاقه روزی به کسبوکاری مستقل تبدیل شود.
جلالی یادگیری دوختودوز را با امکاناتی که در اختیار داشت آغاز کرد. او با مشاهده آموزشهای فضای مجازی، تمرین و تکرار، مهارت خود را افزایش داد و بهتدریج توانست محصولاتی متناسب با سلیقه و نیاز خود تولید کند. در میان هنرهای مختلف دوخت، قیطاندوزی برایش جذابیت بیشتری داشت؛ هنری که به گفته خودش، علاقه بیشتری به آن دارد و انجام دادنش برای او راحتتر از برخی دیگر از کارهای دوختودوز است.
او در ابتدای مسیر با چرخ خیاطی معمولی کار میکرد، اما با افزایش تجربه و توجه بیشتر به کیفیت محصولات، به این نتیجه رسید که برای پیشرفت در کار به تجهیزات مناسبتری نیاز دارد. همین موضوع باعث شد با همراهی همسرش یک چرخ خیاطی صنعتی تهیه کند؛ تصمیمی که زمینه را برای افزایش کیفیت دوخت و گسترش فعالیتش فراهم کرد.
خرید مواد اولیه و عبور از نخستین موانع
با جدیتر شدن فعالیت، تأمین مواد اولیه به یکی از دغدغههای اصلی این بانوی تولیدکننده تبدیل شد. خرید قیطان از پاساژها و فروشگاههای معمولی هزینه زیادی به همراه داشت و این مسئله، امکان عرضه محصولات با قیمت مناسب را محدود میکرد.
جلالی برای حل این مشکل، تصمیم گرفت مواد اولیه موردنیازش را مستقیماً از کارخانه تهیه کند؛ اقدامی که میتوانست هزینههای تولید را کاهش دهد و امکان عرضه محصولات با قیمت مناسبتری را برای مصرفکنندگان فراهم کند.
بااینحال، خرید مستقیم از کارخانه به سرمایه بیشتری نیاز داشت؛ سرمایهای که تأمین آن در ابتدای مسیر برای او آسان نبود. در همین شرایط، حمایت مادرش نقش مهمی در ادامه فعالیت او ایفا کرد. مادرش با همراهی و پشتیبانی مالی، به او کمک کرد تا بتواند مواد اولیه موردنیازش را تهیه کند.
از سوی دیگر، فروشنده نیز با اعتماد به این بانوی تولیدکننده، بخشی از مبلغ خرید را بهصورت چکی پذیرفت و بخشی از مواد اولیه را به او نسیه داد. این اعتماد و همراهی، فرصت لازم را برای آغاز جدیتر فعالیت و تولید محصولات بیشتر فراهم کرد.
حمایت خانواده؛ پشتوانه روزهای نخست
در کنار تلاش شخصی، حمایت خانواده یکی از عوامل مهم در شکلگیری کسبوکار نسترن جلالی بود. همسرش از ابتدای مسیر همراه او بود و اعضای خانواده و دوستان نیز با سفارش دادن محصولات، به رونق گرفتن کارش کمک کردند.
جلالی به یاد میآورد که اطرافیانش برای مناسبتهای مختلف، از جمله مهمانیها، جشنها و تولدها، محصولات او را سفارش میدادند. این سفارشها علاوه بر ایجاد درآمد، به معرفی کارهایش به افراد بیشتری کمک میکرد و بهتدریج زمینه شکلگیری مشتریان ثابت را فراهم میآورد.
در این مرحله، آنچه بیش از هر چیز به ادامه مسیر کمک میکرد، علاقه به هنر و تلاش برای ارائه محصولی باکیفیت بود. او با دقت در جزئیات دوخت و توجه به ظرافتهای کار، سعی میکرد محصولاتی تولید کند که علاوه بر زیبایی، از کیفیت مناسبی نیز برخوردار باشند.
از سفارشهای خانگی تا حضور در نمایشگاهها و فروش اینترنتی
با افزایش سفارشها، فعالیت نسترن جلالی بهتدریج گسترش پیدا کرد. او پس از مدتی در چند نمایشگاه حضور یافت و توانست محصولاتش را به مخاطبان بیشتری معرفی کند. حضور در نمایشگاهها فرصتی برای ارتباط مستقیم با مشتریان، دریافت بازخورد و شناخت بهتر سلیقه بازار بود.
در ادامه، فروش اینترنتی نیز به یکی از مسیرهای عرضه محصولات او تبدیل شد. جلالی از طریق شبکههای اجتماعی و پلتفرمهای فروش آنلاین، از جمله اینستاگرام، باسلام و دیجیکالا، محصولات خود را به مشتریان عرضه میکند.
او تجربه فروش در دیجیکالا را مثبت ارزیابی میکند و معتقد است این بستر برای فعالیت فروشگاهی او شرایط مناسبتری فراهم کرده است. فروش اینترنتی به او امکان داده تا محصولاتش را فراتر از محدوده مشتریان محلی عرضه کند و ارتباط خود را با بازار گستردهتری حفظ کند.
در کنار فروش، توجه به کیفیت مواد اولیه و ظرافت دوخت نیز از جمله مواردی است که جلالی بر آن تأکید دارد. او معتقد است کیفیت محصول، رضایت مشتری و تداوم ارتباط با خریداران، نقش مهمی در ماندگاری یک کسبوکار کوچک دارد.
هنرآموزی که برای دیگران نیز فرصت همکاری ایجاد کرد
گسترش فعالیت نسترن جلالی تنها به افزایش تولید و فروش محدود نمانده است. او در ادامه مسیر، مهارت خود را به چند نفر دیگر نیز آموزش داده و زمینه همکاری با آنها را فراهم کرده است.
به گفته جلالی، دو تا سه نفر از افرادی که آموزش دیدهاند، بخشی از کارهای قیطونی را برای او انجام میدهند. همچنین افرادی دیگر در زمینه تولید عروسک و برخی محصولات جانبی فعالیت میکنند و کارهای آمادهشده را در اختیار او قرار میدهند تا در فرایند عرضه محصولات مورد استفاده قرار گیرند.
این شیوه همکاری، علاوه بر کمک به پیشبرد سفارشها، امکان مشارکت افراد دیگر در فرایند تولید را نیز فراهم کرده است؛ افرادی که میتوانند بخشی از فعالیت خود را در خانه انجام دهند و از مهارتشان برای کسب درآمد استفاده کنند.
جلالی معتقد است علاقه و پشتکار، نقش مهمی در یادگیری این هنر دارند. تجربه شخصی او نیز نشان میدهد که با آموزش، تمرین و فراهم بودن امکانات اولیه میتوان مهارتهای هنری را به فعالیتی درآمدزا تبدیل کرد.
ظرافتی که به امضای کار تبدیل میشود
در هنرهای مرتبط با دوخت، کیفیت تنها به ظاهر محصول محدود نمیشود؛ دقت در جزئیات، انتخاب مواد اولیه و رعایت ظرافتهای اجرایی نیز در نتیجه نهایی تأثیرگذار است. نسترن جلالی نیز با تکیه بر همین ویژگیها تلاش کرده است محصولات خود را با کیفیتی قابلقبول تولید کند.
او که فعالیتش را از دوختهای ساده و خانگی آغاز کرده، بهمرور با کسب تجربه و تهیه تجهیزات مناسبتر، مسیر حرفهایتری را در پیش گرفته است. اکنون تولید، فروش و همکاری با دیگران بخشهای مختلف فعالیت او را تشکیل میدهند؛ مسیری که همچنان بر پایه علاقه به هنر دوخت و تلاش برای حفظ کیفیت ادامه دارد.
البته ورود به این حوزه نیز مانند بسیاری از مشاغل تولیدی، به سرمایه اولیه، تهیه تجهیزات و صرف زمان نیاز دارد. هزینه چرخ خیاطی و مواد اولیه، در کنار زمانبر بودن تولید، از جمله مسائلی است که علاقهمندان باید پیش از آغاز جدی فعالیت به آنها توجه کنند.
بااینحال، تجربه جلالی نشان میدهد که گاهی یک مهارت ساده که در ابتدا تنها برای رفع نیازهای شخصی آموخته شده، میتواند با برنامهریزی، حمایت خانواده و شناخت بازار، به فرصتی برای درآمدزایی و همکاری با دیگران تبدیل شود.
روایت نسترن جلالی، روایت مسیری است که از یک علاقه شخصی آغاز شد و با یادگیری، تجربهاندوزی و پشتکار ادامه پیدا کرد؛ مسیری که در آن هنر قیطان دوزی، علاوه بر خلق محصولاتی ظریف و کاربردی، به بستری برای گسترش یک کسبوکار کوچک و مشارکت افراد دیگر در تولید تبدیل شده است.
سولماز امیدی، مرضیه احمدوند _ تیتر۱
انتهای خبر/







