آیینی کهن از دل فرهنگ طالقان

به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی شبکه خبری تحلیلی «تیتر۱»؛ امروز در روستای کشرود طالقان، آیین سنتی «زاماسر عروس‌سر» برگزار شد؛ آیینی که ریشه در سنت‌های دیرین این منطقه دارد و بخشی از خاطرات و سبک زندگی نسل‌های گذشته طالقان را در خود جای داده است.

این مراسم، تنها بازخوانی یک رسم قدیمی نبود؛ بلکه فرصتی بود تا فرهنگ بومی طالقان، با همان حال‌وهوای صمیمی و مردمی، دوباره در میان اهالی روستا جریان پیدا کند و نسل امروز با بخشی از میراث فرهنگی نیاکان خود آشنا شود.

در این رسم، هرزه‌ورزان یکی از جلوه‌های زیبای همدلی اهالی است؛ شبی که جوانان و مردم آبادی دور هم جمع می‌شوند و هرکس گوشه‌ای از کار عروسی را می‌گیرد؛ یکی هیزم و تنور را آماده می‌کرد، دیگری به کار پذیرایی و غذا می‌رسید و دیگری وسایل و خانه را برای عروسی آماده می‌کرد. همه دست‌به‌دست هم می‌دادند تا بار عروسی بر دوش یک خانواده نماند؛ یعنی یک عروسی، کار یک خانواده نبود، کار همه آبادی بود.

در ادامه، زاما را با همراهی زاما دست‌بُرارها به حمام می‌بردند؛ پس از حمام، جامه نو بر تنش می‌کردند و برای دست‌بوسی و رخصت گرفتن نزد بزرگ‌ترها می‌رفتند؛ رسمی که حرمت بزرگ‌ترها و جایگاه خانواده‌ها را در آغاز زندگی مشترک یادآور می‌شد.

نار زدن هم از رسم‌های شیرین عروسی بود؛ زاما، انار یا سیب سرخ را برمی‌داشت و به سوی عروس و کاروان عروسی پرتاب می‌کرد و جوان‌ها و بچه‌ها برای گرفتن نار به تکاپو می‌افتادند؛ گرفتن آن را شگون و خوش‌یمنی می‌دانستند و با هر پرتاب، هلهله و شادی آبادی بلند می‌شد.

«زاماسر عروس‌سر» روایت روزگاری است که شادی‌های مردم، رنگی جمعی داشت و مراسم ازدواج، تنها پیوند دو نفر نبود؛ بلکه بهانه‌ای برای گردهم آمدن خانواده‌ها، خویشاوندان و اهالی روستا و استوارتر شدن پیوندهای اجتماعی بود.

برگزاری این آیین در کشرود، تصویری از فرهنگی است که همچون رودی جاری از دل کوه‌های طالقان، از نسل‌های گذشته عبور کرده و امروز به دست نسل جدید رسیده است؛ فرهنگی که حفظ آن، یعنی پاسداری از بخشی از هویت و خاطره جمعی مردم طالقان و یادآوری ارزش ازدواج، تشکیل خانواده و همراهی مردم در آغاز یک زندگی مشترک.

هانیه ربیعی _ تیتر۱

انتهای خبر/