ضرورت مراقبتهای اولیه روانشناختی در محل حوادث جنگ
دانشیار روانشناسی بالینی دانشگاه خوارزمی کرج گفت: در شرایط جنگ، مشاوران و روانشناسان علاوهبر خدمات معمول روانشناختی، نقش مراقبتهای اولیه روانشناختی هم ایفا میکنند که اثر مهمی در حفظ سلامت روان و تابآوری فردی و جمعی دارد.
به گزارش گروه اجتماعی شبکه خبری تحلیلی «تیتر۱»، ربابه نوری در خصوص نقش مشاوران و روانشناسان در زمان جنگ و بحرانها اظهار کرد: در موقعیتهای بحرانی مانند جنگ، مشاوران و روانشناسان علاوه بر خدمات درمانی عادی، نقش مهمی در ارائه مراقبتها و کمکهای اولیه روانشناختی ایفا میکنند.
دانشیار روانشناسی بالینی دانشگاه خوارزمی کرج افزود: این خدمات شبیه به کمکهای اولیه پزشکی است و بهمحض حضور تیمهای امداد و نجات در محل حادثه، مشاوران نیز بهسرعت به افراد آسیبدیده مراجعه میکنند و ارزیابی اولیهای انجام میدهند.
وی ادامه داد: هدف این ارزیابی، شناسایی افرادی است که تنها آسیبهای سطحی و جزئی دارند و میتوان با کمکهای اولیه روانشناختی به آنها رسیدگی کرد و در عین حال تشخیص اینکه آیا فرد در معرض خطر بالاتری برای بروز عوارض روانی بعدی قرار دارد یا خیر.
نوری ادامه داد: برای کسانی که آسیبپذیری بیشتری نشان میدهند مانند افرادی که علائم جدی اضطراب، افسردگی یا افکار خودکشی دارند، مشاوران پس از ارائه کمکهای اولیه، آنها را به مراکز تخصصی یا بیمارستان ارجاع میدهند.
دانشیار روانشناسی بالینی دانشگاه خوارزمی بیان کرد: این تشخیص بسیار کمک کننده است تا افراد آسیبپذیر به سمت اختلال اضطراب پیش رونده حرکت نکنند. اینجا روان شناس و مشاور است که با حضور در صحنه به فرد کمک میکند و اگر به دلیل جنگ دچار بهت شده و گیج است فرد را شناسایی و او را ارجاع میدهد. روان شناسان و مشاوران در دوران بحران، در پیشگیری از تروما و اختلالات پس از آن نقش پررنگ دارند.
وی خاطرنشان کرد: این حمایتها نقش مهمی در حفظ سلامت روان و تابآوری فردی و جمعی در دوران بحران ایفا میکنند.
نوری در ادامه با تاکید بر قدردانی ویژه از کادر درمان که در شرایط بحرانی حاضر به خدمترسانی هستند، گفت: ماندن در شرایط بحرانی و آماده باش در حالتی که خانواده به انتظار آنهاست، بزرگترین فداکاری کادر درمان است. گاهی به خاطر اینکه امنیت خانواده مختل نشود، آنها را به جای امن فرستادند و خودشان کنار مردم ماندهاند.
دانشیار روانشناسی بالینی دانشگاه خوارزمی افزود: خانواده این افراد خیلی نگرانتر از باقی مردم هستند و دیگر اینکه به دلیل دوری از خانواده رنج مضاعفتری را متحمل میشوند. بنابراین مهم است که ایمنی و امنیت خاطر را افزایش دهیم. ارتباطات صمیمانه با آنها را حفظ کنید. بر روی جنبههای مثبت و منابع موجود تأکید کنید.
وی تأکید کرد: بی گمان، درک فداکاری این عزیزان که با دوری از خانوادههای خود، امنیت دیگران را تأمین میکنند، گام بزرگی در پیوندهای خانوادگی و اجتماعی است.
منبع: ایسنا
انتهای خبر/
