فتح آندلس و رمزگشایی از پروژهی نفوذ
حماسه فتح آندلس به دست مسلمانان، واقعهای که شکوه تمدن اسلامی را در قلب اروپا رقم زد، اما فرجامِ تلخ آن در قرنهای بعد، درسنامهای ابدی برای ملتهای آزاده باقی گذاشت. در حالی که امروز یاد آن فتوحات را گرامی میداریم، نباید از پروژهی خطرناک «آندلسیسازی ایران» غافل شد.
به گزارش خبرنگار گروه سیاسی شبکه خبری تحلیلی «تیتر۱»؛ بیش از سیزده قرن پیش، طارق بن زیاد با عبور از جبلالطارق، فصلی نوین در تاریخ جهان گشود. آندلس (اسپانیای امروزی) به مدت هشتصد سال، کانون علم، معنویت و پیشرفت بود؛ زمانی که اروپا در جهلِ مطلق دستوپا میزد، کتابخانهها و دانشگاههای اسلامی در قرطبه و غرناطه، نورِ دانش را به جهان میتاباندند. اما این شکوهِ خیرهکننده، نه با شکستِ نظامی، بلکه با یک «فرسایشِ تدریجی و برنامهریزیشده از درون» فروپاشید.
دشمنِ آن روز، وقتی خود را در برابر اراده و ایمانِ مجاهدانِ مسلمان ناتوان دید، راهبرد را تغییر داد. آنها به جای حمله به قلعهها، به سراغ «اخلاق و حیا» رفتند. با ترویج گستردهی میخوارگی، فساد اخلاقی و وارد کردن زنانِ اغواگر به بطن جامعه اسلامی، غیرت دینی را در میان جوانان و حاکمان سست کردند. آندلس زمانی سقوط کرد که جوانِ مسلمان، لذتِ زودگذرِ گناه را بر عزتِ بلندمدتِ جهاد ترجیح داد. این یعنی «نفوذ»؛ موریانهای که ستونهای تمدن را بدون سر و صدا میخورد.
امروز، اتاقفکرهای دشمن با صراحت از پروژهای به نام «آندلسیسازی ایران» سخن میگویند. اتفاقات تلخ و اغتشاشات سالهای اخیر، بخشی از پازلِ همین نقشهی شوم بود. هجمه به حجاب، توهین به مقدسات و تلاش برای دوقطبیسازی جامعه، دقیقاً تکرار همان سناریوی قدیمی در بستری مدرن است. دشمن که در میدانِ نظامی و سیاسی از ایرانِ مقتدر شکست خورده، حالا با لباس «تکنولوژی» و «رسانه»، نوعی «سحرِ فرهنگی» ایجاد کرده است. آنها میخواهند با ترویج سبک زندگی مصرفزده و هدف قرار دادن «نهاد خانواده»، ریشههای غیرت و آرمانخواهی را در این خاک بخشکانند.
در این مسیر، دشمن از هیچ اقدام ددمنشانهای فروگذار نکرده است؛ از فشارهای خردکنندهی اقتصادی برای به ستوه آوردن مردم تا بمباران رسانهای که هدفش ترورِ «امید» و «اعتماد ملی» است. آنها میخواهند ملت ایران را به سمتی ببرند که خودخواسته، از هویتِ اصیلِ خود دست بکشند. جنایاتی که در پوشش شعارهای فریبنده صورت میگیرد، در واقع خنجری است که قلب تمدنِ ایرانی – اسلامی را نشانه رفته است.
اما تفاوت بزرگ ایران با آندلس در یک نکته حیاتی است: «بصیرت جمعی و ولایت». آندلس به این دلیل سقوط کرد که از درون تهی شد و رهبری واحدی برای بیداری مردم نداشت. امروز اما ملت ایران با تجربهی ۴۵ سال ایستادگی، فریبِ سحرهای مدرن را نمیخورد. مردم میدانند که هر قدمی که برای حفظ حیا، تقویت خانواده و اتحاد ملی برداشته میشود، در واقع سد محکمی در برابر پروژهی آندلسیسازی دشمن است.
یادآوری تاریخ آندلس یک زنگ خطر و در عین حال یک درس بزرگ است؛ اینکه پاسداری از مرزهای فرهنگی و اخلاقی، به اندازه حفاظت از مرزهای جغرافیایی اهمیت دارد. ما بر خلاف آندلس، با تکیه بر ایمان و هوشیاری، اجازه نخواهیم داد تاریخ تکرار شود. ایرانِ مقتدر، با حفظِ اصالتهای خود، نشان خواهد داد که تمدنِ متکی بر وحی و بصیرت، هرگز در برابر جادوی رسانهای و فسادِ تحمیلی استکبار، سر تسلیم فرود نخواهد آورد.
مهدیه ایمانی _ تیتر۱
انتهای خبر/
