خونخواهان رهبر شهید پای کار ایران
یکصد و هفتاد و نهمین شب حماسه حضور در ساوجبلاغ که در آن یاد رهبر شهید و شهدای مقاومت، در کنار جلوههایی از همدلی و ایستادگی مردم، قاب دیگری از استمرار یک مطالبه و باور مشترک را به تصویر کشید.
به گزارش خبرنگار گروه سیاسی شبکه خبری تحلیلی «تیتر۱»، ساوجبلاغ در شب ۱۷۹ نیز شاهد حضور مردمی بود که با گذشت هفتهها و ماهها، هنوز پای روایت خود ایستادهاند؛ روایتی که هر شب با چهرههای تازه، اما با همان نقطه مشترک، ادامه پیدا میکند.
این شب، بیش از آنکه صرفاً عدد دیگری در شمارش شبهای اجتماع باشد، تصویری از استمرار بود؛ استمرار مردمی که یاد رهبر شهید و شهدای مقاومت را به فراموشی نسپردهاند و حضور خود را به نشانهای از وفاداری، مطالبهگری و همدلی تبدیل کردهاند.
در میان حاضران، خانوادهها در کنار فرزندان خود دیده میشدند؛ جوانان و نوجوانانی که هر کدام بخشی از این قاب را شکل داده بودند و در کنار نسلهای پیش از خود ایستادند. همین همنشینی نسلها، حالوهوای متفاوتی به اجتماع بخشید؛ گویی خاطره و آینده در یک نقطه به یکدیگر رسیده بودند.
برای حاضران، یاد شهید تنها نامی در میان سخنها و تصاویر نبود. شهید در این اجتماع، نشانه راهی بود که با ایستادگی و فداکاری معنا پیدا کرده است؛ مسیری که خونهای ریختهشده در آن، هنوز مطالبه عدالت و حقیقت را در میان مردم زنده نگه داشته است.
خونخواهان رهبر شهید، در شب ۱۷۹ نیز نشان دادند که گذر زمان لزوماً به معنای کمرنگ شدن یک مطالبه نیست. گاهی تکرار یک حضور، خود به زبان گویای مردمی تبدیل میشود که میخواهند یاد شهید زنده بماند و آرمان او در هیاهوی روزمرگی فراموش نشود.
حضور نوجوانان و جوانان در این میان، پیام دیگری نیز داشت؛ اینکه روایت شهدا تنها متعلق به نسلی که آنان را از نزدیک شناخته نیست. نسل جدید نیز میتواند این روایت را بشنود، آن را بشناسد و درباره آن پرسش کند و در نهایت سهم خود را در ادامه آن پیدا کند.
شب ۱۷۹ همچنین فرصتی برای کنار هم قرار گرفتن خانوادهها بود؛ پدر و مادرهایی که همراه فرزندانشان آمده بودند و جوانانی که در کنار دوستان و نزدیکان خود ایستاده بودند. این حضور جمعی، اجتماع را از یک برنامه صرفاً مناسبتی فراتر برد و به تصویری از پیوند اجتماعی مردم تبدیل کرد.
ساوجبلاغ حالا ۱۷۹ شب را پشت سر گذاشته است؛ ۱۷۹ شب از حضور، انتظار، خاطره و ایستادگی. عددی که شاید در ظاهر فقط یک شمارش باشد، اما برای کسانی که شببهشب در این اجتماع حاضر بودهاند، هر عدد آن بخشی از یک مسیر و یک خاطره جمعی است.
در چنین اجتماعاتی، اهمیت ماجرا فقط به تعداد حاضران خلاصه نمیشود. آنچه ماندگار میشود، تصویری است که مردم از کنار هم ایستادن میسازند؛ تصویری که در آن تفاوت سن، نسل و سبک زندگی، در برابر یک باور مشترک رنگ میبازد.
شب ۱۷۹ نیز گذشت؛ اما برای مردم ساوجبلاغ، پایان یک شب به معنای پایان روایت نیست. چراغ این اجتماع همچنان روشن است و هر شب، قاب تازهای از مردمی ثبت میشود که آمدهاند تا بگویند برخی نامها و برخی آرمانها، با گذشت زمان از حافظه جمعی پاک نخواهند شد.
قصه شب ۱۷۹ هم به پایان رسید؛ اما روایت ایستادگی همچنان ادامه دارد….
محمدعلی مفتاحی _ تیتر۱
انتهای خبر/
