ترس از آینده؛ اضطرابی که جوانان را فرسوده می‌کند

زهرا اسحاقی در گفتگو با خبرنگار گروه اجتماعی شبکه خبری تحیلی «تیتر۱»، بیان کرد: در دنیایی که سرعت تغییرات از توان سازگاری انسان پیشی گرفته، بسیاری از جوانان خود را در برابر آینده‌ای مبهم می‌بینند؛ آینده‌ای که برای بعضی نه تصویری روشن از موفقیت، بلکه مجموعه‌ای از تردید، نگرانی و بی‌ثباتی است. اضطراب از آینده امروز فقط ترس از شغل یا وضعیت اقتصادی نیست، بلکه نوعی فرسودگی ذهنی است که آرام‌آرام انگیزه، اعتمادبه‌نفس و احساس معنا را در نسل جوان کمرنگ می‌کند.

این کارشناس روانشناسی با اشاره به ابعاد روانشناختی این مسئله اظهار کرد: انسان زمانی دچار اضطراب مزمن می‌شود که احساس کند آینده از کنترل او خارج شده است. ذهن در شرایط ابهام، دائماً به سمت پیش‌بینی خطر حرکت می‌کند و اگر این چرخه متوقف نشود، فرد به مرور در حالت آماده‌باش روانی دائمی قرار می‌گیرد؛ وضعیتی که حتی در زمان آرامش ظاهری نیز ذهن را خسته و ناآرام نگه می‌دارد.

وی افزود: بخش مهمی از اضطراب جوانان، ناشی از شکاف میان واقعیت زندگی و تصویری است که از موفقیت در ذهن آنان ساخته شده است. نسل امروز هر روز با حجم عظیمی از مقایسه، رقابت و نمایش موفقیت در فضای مجازی مواجه است و همین مسئله باعث می‌شود بسیاری تصور کنند از زندگی عقب مانده‌اند؛ در حالی که اغلب این تصاویر، واقعیت کامل زندگی انسان‌ها نیست.

اسحاقی با تأکید بر اینکه ترس از آینده در صورت تداوم می‌تواند به بی‌انگیزگی و انزوای روانی منجر شود، گفت: وقتی فرد برای مدت طولانی احساس کند تلاش‌هایش نتیجه‌ای ندارد، به تدریج دچار درماندگی آموخته‌شده می‌شود؛ حالتی که انسان حتی فرصت‌های واقعی تغییر را هم نمی‌بیند، چون ذهنش به شکست عادت کرده است.

این کارشناس روانشناسی ادامه داد: بزرگ‌ترین آسیبی که اضطراب آینده ایجاد می‌کند، گرفتن توانِ زندگی کردن در زمان حال است. بسیاری از جوانان آن‌قدر درگیر ترس از فردا هستند که آرامش امروز را از دست می‌دهند. در حالی که از نگاه روانشناسی، امنیت روانی از لحظه‌ای شکل می‌گیرد که انسان یاد بگیرد میان آنچه در کنترل اوست و آنچه خارج از کنترل اوست تفاوت قائل شود.

وی امید را یک مفهوم احساسی صرف ندانست و تصریح کرد: امید در روانشناسی یک مهارت ذهنی است، نه یک خوش‌بینی ساده. انسان امیدوار کسی نیست که مشکلات را انکار کند؛ بلکه فردی است که با وجود نااطمینانی‌ها، همچنان برای آینده معنا و امکان تغییر قائل است.

اسحاقی خاطرنشان کرد: جامعه‌ای که جوانانش احساس بی‌اثری و بی‌آیندگی کنند، به مرور دچار فرسایش اجتماعی می‌شود. نسل جوان امروز بیش از نصیحت، به درک شدن، امنیت روانی، فرصت رشد و بازسازی اعتماد به آینده نیاز دارد؛ چراکه امید، مهم‌ترین نیرویی است که می‌تواند انسان را از تاریک‌ترین دوره‌های زندگی عبور دهد.

هانیه ربیعی _ تیتر۱

انتهای خبر/