مدیریت اضطراب کودکان در دوران بحران
یک کارشناس روانشناسی، با تأکید بر نقش حیاتی والدین در کاهش اضطراب کودکان در شرایط بحران، راهکارهایی عملی از جمله حفظ روتین روزانه، گفتگوی سنمحور، مدیریت مواجهه با اخبار و استفاده از بازیهای هدفمند را بهعنوان مؤثرترین ابزارهای حمایت روانی معرفی کرد.

زهرا اسحاقی در گفتگوی اختصاصی با خبرنگار گروه اجتماعی شبکه خبری تحلیلی «تیتر۱»، با اشاره به تأثیرات عمیق شرایط بحران و جنگ بر سلامت روان کودکان، اظهار کرد: کودکان بسته به سن و مرحله رشدی خود، واکنشهای متفاوتی به استرسهای محیطی نشان میدهند و در این میان، نقش والدین در مدیریت این اضطرابها کلیدی و تعیینکننده است.
این کارشناس روانشناسی با تأکید بر اهمیت ایجاد «حس امنیت» بهعنوان پایه مداخلات روانی افزود: محیطی امن، قابل پیشبینی و همراه با حضور آرام والدین، مهمترین عامل در کاهش اضطراب کودکان است. حفظ روتینهای روزانه مانند زمان خواب، تغذیه و بازی، به تنظیم سیستم عصبی کودک کمک کرده و احساس کنترل را در او تقویت میکند.
وی درباره واکنش کودکان به صداهای مهیب توضیح داد: ترس از صداهای بلند، یک واکنش طبیعی سیستم هشدار مغز است و والدین باید قبل از هر توضیح، به کودک کمک کنند آرام شود. مهم است که جملهها عملی و ملموس باشند و کودک حس کنترل کند.
اسحاقی توضیح داد که والدین میتوانند در لحظه اضطراب کودک را با فعالیتهای ملموس و همراه جمله آرام کنند، برای مثال میتوانند از کودک بخواهند با نقاشی یا عروسک ترس خود را نشان دهد، چند نفس عمیق با هم بکشند . به گفته او، این نوع فعالیتها اضطراب کودک را سریعتر کاهش میدهد و حس توانمندی ایجاد میکند.
این روانشناس با تفکیک راهکارها بر اساس گروههای سنی گفت: کودکان پیشدبستانی (۳ تا ۶ سال) به دلیل درک محدود از علت و پیامد وقایع، ممکن است دچار اضطراب شدید شوند. بازیهای نمادین مانند عروسکبازی، نقاشی و قصهگویی به کودک کمک میکند هیجانات خود را پردازش کند.
وی افزود: در کودکان دبستانی (۷ تا ۱۲ سال)، ارائه اطلاعات درست اما بدون جزئیات خشونتآمیز ضروری است. فعالیتهایی مانند حل پازل، بازیهای دارای قانون و پروژههای خلاقانه، حس خودکارآمدی و توانمندی را تقویت کرده و به کاهش اضطراب کمک میکند.
اسحاقی درباره مواجهه کودک با اخبار و رسانهها تأکید کرد: یکی از عوامل تشدید اضطراب، قرار گرفتن مداوم در معرض اخبار و تصاویر نگرانکننده است. والدین باید نقش «فیلتر روانی» را ایفا کنند و اطلاعات را به شکل کنترلشده، ساده و متناسب با سن کودک منتقل کنند. همچنین باید از تکرار مداوم اخبار پرهیز شود و جایگزین آن، فعالیتهای روزمره و خلاقانه باشد.
این کارشناس روانشناسی درباره نوجوانان گفت: نوشتن احساسات، انجام ورزشهای سبک، تمرینهای تنفسی و تکنیکهای آرامسازی عضلانی میتواند به مدیریت استرس کمک کند و مهارتهای مقابلهای و تنظیم هیجانی را تقویت کند.
وی در پایان خاطرنشان کرد: والدین با حضور فعال و قابل پیشبینی، گوش دادن همدلانه و پاسخگویی متناسب با سن کودک، میتوانند اضطراب او را کاهش دهند. فراهم کردن فرصت برای مشارکت کودک در تصمیمگیریهای کوچک روزمره، انجام بازیهای هدفمند و فعالیتهای خلاقانه، حس کنترل و توانمندی او را تقویت میکند و به تثبیت سلامت روان در شرایط بحران کمک میکند.
هانیه ربیعی _ تیتر یک
انتهای خبر/



